پرخوری عصبی چیست و چگونه درمان می‌شود؟

پرخوری اختلالی است که منجر به دریافت بیش‌ازاندازه و غیرعادی مواد غذایی است. این اختلال موجب می‌شود فرد در یک وعده غذایی کالری دریافتی بیش‌ازحد معمول داشته باشد. اشتهای پرخورها ناشی از احساسات آن‌هاست. افراد مبتلا معمولاً پس از دریافت این مقادیر اضافی از مواد غذایی با روش‌هایی سعی در حذف این کالری‌ها دارند. به دلیل اهمیت این موضوع و آشنایی با دلایل و روش‌های درمان این اختلال با ما همراه باشید.

فهرست مطالب

• پرخوری چیست؟
• پرخوری عصبی چیست و چه علائمی دارد؟
• اختلال پراشتهایی چه علائمی دارد؟
• علت پرخوری چیست؟
• چگونه از پرخوری جلوگیری کنیم؟
• آیا اختلال پرخوری قابل‌درمان است؟
• درمان پرخوری عصبی (بولیمیا)
• پرخوری شبانه چیست و چرا به وجود می‌آید؟
• پرخوری در کودکان چه علتی دارد؟
• سؤالات متداول

پرخوری چیست؟

در اختلال پرخوری (BED) فرد به‌صورت مداوم و غیرارادی با سرعت بسیار زیاد غذا می‌خورد. درنهایت نیز فرد به دلیل این میزان غذا دچار دل‌درد می‌شود. زنان دو برابر مردان در معرض خطر ابتلا به پرخوری قرار دارند. نکته قابل‌توجه این است که این مشکل در اوایل بزرگ‌سالی شایع است اما در مردان با رسیدن به میان‌سالی بروز می‌کند. این شرایط متأثر از سن، نژاد، جنس، ژنتیک و مسائل فرهنگی است. بیشتر افراد مبتلا به اختلال پرخوری از اضافه‌وزن رنج می‌برند.

پرخوری عصبی چیست و چه علائمی دارد؟

پرخوری عصبی یا بولیمیا از شایع‌ترین اختلالات تغذیه‌ای است که اثرات منفی بسیار زیادی را در زندگی فردی و اجتماعی مبتلایان می‌گذارد. جالب است بدانید که از هر صد نفر، ۲ نفر به بولیمیا مبتلا هستند. در این مواقع، فرد مقدار بسیار زیادی غذا می‌خورد و پس‌ازآن دچار شرمندگی و احساس گناه می‌شود. زیرا از چاق شدن هراس دارد. اگرچه این اختلال در همه سنین مشاهده شده است اما نوجوانان در خطر ابتلای بیشتری قرار دارند.

یکی از مواردی که باید در مورد بولیمیا مدنظر قرار بگیرد این است که این اختلال، معمولاً مزمن بوده و فرد مبتلا را تا پایان عمر درگیر می‌کند. درنتیجه اثرات جانبی آن همواره موجب آزار و اذیت روانی فرد خواهد بود.

اختلال پراشتهایی چه علائمی دارد؟

افراد که به پراشتهایی مبتلا می‌شوند، اکثر اوقات از وزن بالای خود معذب بوده و از فرم بدنی‌شان احساس شرم می‌کنند. البته ذکر این نکته ضروری است که پرخوری گاه‌به‌گاه به معنای ابتلای به اختلال پرخوری نیست. درصورتی‌که علائم زیر در فرد مشاهده شود، احتمال ابتلا به اختلال پراشتهایی وجود دارد:

• غذا خوردن افراطی و بیشتر از حد معمول
• فرد تا زمانی که احساس ندامت کند به غذا خوردن ادامه می‌دهد اما پس‌ازاین پرخوری بیش‌ازحد بازهم گرسنه است
• تنهایی غذا خوردن؛ زیرا فرد از پرخوری در انظار عمومی احساس شرم دارد
• عدم اعتمادبه‌نفس و نارضایتی از فرم بدنی
• امتناع از شرکت در جمع‌های دوستانه و فعالیت‌های اجتماعی

افراد مبتلا به بولیمیا بلافاصله بعد از غذا خوردن افراطی استفراغ می‌کنند یا با ورزش شدید این میزان کالری دریافتی را از بین می‌برند. اما افرادی که اختلال پرخوری دارند؛ کالری دریافتی را از نمی‌سوزانند. بنابراین این افراد از اضافه‌وزن شدید رنج می‌برند.

علت پرخوری چیست؟

این مشکل هم بسیاری از اختلالات غذا خوردن، مربوط به علت خاصی نیست و عوامل بسیار زیادی در به وجود آمدنش نقش دارند. عواملی همچون علل بیولوژیکی، روان‌شناختی، محیطی و رفتاری. اما شرایطی که بیشترین ریسک ابتلا به پراشتهایی را ایجاد می‌کنند. عبارت‌اند از:

• ژنتیک (اگر فردی در خانواده شما قبلاً به پراشتهایی مبتلا بوده، احتمال انتقال این انتقال به شما هم وجود دارد. در صورتی ابتلا یکی از خویشاوندان درجه‌یک به پرخوری، احتمال ابتلا فرد به این مشکل، ۴ برابر افراد دیگر است)
• بحران‌های روحی یا خانوادگی
• سابقه تجربه سو استفاده جنسی
• اعتمادبه‌نفس و عزت‌نفس پایین
• پر خوری عصبی می‌تواند از علائم افسردگی نیز باشد

چگونه از پرخوری جلوگیری کنیم؟

ترس از گرسنه ماندن ریشه در غریزه ما دارد. زیرا اجداد ما همیشه در معرض قحطی و گرسنگی بوده‌اند. بااینکه امروزه شرایط بسیار تغییر کرده و دیگر قحطی وجود ندارد اما مغز ما همواره از بروز این مشکل در هراس است. به همین سبب، حتی ترس از گرسنه ماندن نیز ولع غذا خوردن را در ما بیشتر می‌کند. بنابراین برای کاهش وزن اولین قدم کنترل و مدیریت صدای بدن است. در ادامه به معرفی چند راهکار ساده اما بسیار پرکاربرد برای غلبه بر پراشتهایی اشاره می‌کنیم:

• افزایش تعداد وعده‌های غذایی همراه با کاهش میزان غذا در وعده. به‌عنوان‌مثال می‌توانید هر ۴ ساعت یک‌بار در حجم کم غذا بخورید
• صبحانه را فراموش نکنید
• افزایش حجم وعده‌های غذایی با اضافه کردن فیبر به آن‌ها. از مصرف سبزیجات در وعده‌های غذایی غافل نباشید
• از میوه تازه به جای میوه خشک استفاده کنید. زیرا کالری کمتری دارد. مثلاً ۳ قاشق چای‌خوری کشمش ازلحاظ کالری معادل یک ظرف پر انگور است.
• در رژیم غذایی خود حتماً از پروتئین استفاده کنید زیرا کمتر دچار گرسنگی خواهید شد

آیا اختلال پرخوری قابل‌درمان است؟

پرخوری (BED) یک بیماری است. بنابراین احتیاج به درمان و کمک گرفتن از متخصص دارد. اگر به‌محض مشاهده نشانه‌های این بیماری به متخصص مراجعه کرده و در مورد مشکل خود صحبت کنید؛ احتمال درمان وجود دارد. فراموش نکنید که موارد حاد BED گاهی منجر به مرگ می‌شود. روان‌شناسان و روان‌پزشکان روش‌های درمانی خاصی برای درمان این اختلال دارند و از ابزارهای متنوعی برای رسیدن به نتیجه مطلوب استفاده می‌کنند.

در اولین قدم معمولاً از روش رفتاردرمانی شناختی استفاده می‌شود. یعنی فرد مبتلا به این بیماری، با گفتگو درمانی و صحبت کردن صریح و بی‌پرده در مورد مشکل خود، در مورد افکار، احساسات و پرخوری خود به درک بیشتری می‌رسد. سپس درمانگر ممکن است در مورد الگوی فکری و رفتار غذا خوردن به شما آموزش دهد. در ضمن این روش، به شما ابزارهایی برای مقابله با اضطراب ناشی از مشکلات جسمی و اضافه‌وزنتان ارائه می‌دهد.

گاهی اوقات نیز داروهای ضدافسردگی یا ضد اضطراب برای مقابله با پرخوری تجویز می‌شود. درمان اثربخش و موفق پرخوری در اکثر موارد ترکیبی از رویکردهای درمانی گوناگون خواهد بود.

درمان پرخوری عصبی (بولیمیا)

علاوه بر روش‌های پیشنهادی این مقاله که پیش‌تر به آن‌ها اشاره کردیم، موارد دیگری نیز وجود دارد که در درمان بولیمیا بسیار مؤثر است. برخی از این روش‌ها عبارت‌اند از:

• در یک دفتر یادداشت عادات غذایی و تغییرات خلق‌وخوی خود را یادداشت کنید. این فرایند گرچه زمان‌بر است اما در درمان این اختلال بسیار مؤثر بوده و برای کنترل پرخوری روش خوبی است
• شناسایی محرک‌های پرخوری
• ورزش را فراموش نکنید
• یک سبک زندگی سالم و رژیم غذایی کم‌کالری را آغاز کنید
• خواب شبانه را جدی بگیرید و تا حد نیاز استراحت کنید

وب‌سایت psychologytoday به مواد غذایی‌ای اشاره کرده است که در کاهش استرس و پرخوری عصبی موثر هستند می‌گوید:

برخی از موادغذایی به کاهش استرس و اضطراب کمک می‌کنند. این مواد غذایی عبارت‌اند از:

• منیزیم که از منابع آن می‌توان به غلات کامل، سبزیجات برگ‌دار، حبوبات و آجیل اشاره کرد
• امگا۳ موجود در ماهی‌های چرب
• پروبیوتیک‌ها
• آنتی‌اکسیدان‌ها
• ویتامین C در زغال اخته

پرخوری شبانه چیست و چرا به وجود می‌آید؟

یکی از علل چاقی مفرط میل به پرخوری شبانه است. بسیاری از افراد در مقابل وسوسه گرسنگی شبانه هیچ کنترلی ندارد و کالری بسیار زیادی در هنگام شب دریافت می‌کنند که تأثیر بسیار زیادی بر کیفیت خواب شبانه آن‌ها و سلامت بدنشان می‌گذارد. این اتفاق معمولاً مانند بولیمیا، جنبه روانی دارد. دلایل بسیاری برای اختلال سندرم پرخوری شبانه ذکرشده که برخی از آن‌ها عبارت‌اند از:

• عوامل ژنتیکی و وراثت
• بی نظمی در وعده‌های غذایی در طول روز و دریافت کالری‌های نامتناسب و در فواصل زمانی بسیار زیاد
• برهم خوردن ساعت طبیعی بدن. مانند زمانی که فرد دائماً در حال مسافرت است یا شغلی دارد که مجبور است شب‌ها بیدار بماند و شب‌کاری کند
• استرس زیاد
• افسردگی و نوسانات خلقی
• سابقه پرخوری عصبی

پرخوری در کودکان چه علتی دارد؟

افزایش نگران‌کننده تعداد کودکان چاق قبل از سنین ورود به مدرسه، زنگ خطری برای والدین است. زیرا افزایش آمار چاقی نشانگر افزایش بیماری در جامعه است. کودکان باید از همان ابتدا با سبک زندگی سالم و عادات غذایی مناسب آشنا شوند تا در بزرگ‌سالی خطر چاقی آن‌ها را تهدید نکند. اما در مورد علل پرخوری در کودکان می‌توان به پرخوری احساسی، اختلال پرخوری عصبی، استرس زیاد و عوامل محیطی اشاره کرد. والدین برای رفع این مشکل باید تا حد امکان تمام تلاش خود را بکنند و در صورت لزوم با پزشک مشورت کنند. برای مشاوره پزشکی می‌توانید از هومکا کمک بگیرید.

سؤالات متداول

• پرخوری عصبی با اختلال پرخوری چه تفاوتی دارد؟

در پرخوری عصبی فرد پس از خوردن مقادیر بسیار مواد غذایی با استفراغ کردن از جذب این مواد توسط بدن خودداری کرده و لذا وزن خود را ثابت نگه می‌دارد. در اختلال پرخوری فرد مبتلا تا حد شکم‌درد غذا می‌خورد و پس‌ازاین کار احساس شرمندگی می‌کند اما اقدامی جهت سوزاندن این میزان کالری نمی‌کند. بنابراین اغلب این افراد از چاقی و اضافه‌وزن شدید رنج می‌برند.

• آیا افسردگی منجر به پراشتهایی می‌شود؟

این اختلال خلقی در هر فرد اثرات و عوارض مختلفی دارد. افسردگی در برخی از افراد منجر به پراشتهایی و در گروهی دیگر منجر به کم‌اشتهایی و لاغری می‌شود.

• چرا افراد مبتلا به اختلال پرخوری گوشه‌گیر شده و در اجتماع حضور پیدا نمی‌کنند؟

اختلال پرخوری به‌شدت بر روی عزت‌نفس و اعتمادبه‌نفس اثر منفی دارد و فرد پس از غذا خوردن احساس شرمندگی می‌کند. این احساس شرمندگی منجر به تنفر از فرم بدنی شده و درنهایت فرد ترجیح می‌دهد در انظار عمومی کمتر قرار داشته باشد تا به خاطر اضافه‌وزنش مورد قضاوت دیگران قرار نگیرد.

نتیجه‌گیری

چاقی به معضل بزرگ جوامع مدرن تبدیل‌شده است. دراین‌بین چاق شدن به دلیل پرخوری یک بیماری به‌حساب می‌آید که احتیاج به درمان دارد. کاهش اعتمادبه‌نفس و احساس شرم ناشی از این اختلال زندگی روزمره مبتلایان را تحت تأثیر قرار می‌دهد. بنابراین بهتر است با کمک گرفتن از متخصصین و آغاز یک سبک زندگی سالم و جدید علائم این اختلال در اسرع وقت از بین برود.

اختلال پرخوری عصبی چیست؟ نکات مهم + 3 راه درمان

فهرست مطالب

1. میزان شایع بودن پرخوری عصبی

2. علائم پرخوری عصبی

   1. علائم فیزیکی

   2. علائم هشداردهنده رفتاری

3. انواع ویژگی‌های پرخوری عصبی

   1. رفتارهای جبرانی

   2. عوامل خطر پرخوری عصبی

   3. علائم هشداردهنده

      1. فیزیکی

      2. روانشناسی

      3. رفتاری

      4. اثرات و عوارض

      5. پزشکی

   4. بهبود این مشکل

   5. گزینه‌های درمانی

4. درمان اختلال پرخوری عصبی در کودکان و نوجوانان

   1. کمک می‌خواهید؟

      1. نتیجه‌گیری

رخوری عصبی بیشتر مواقع در طول یا بعد از یک دوره رژیم غذایی شروع می‌شود. فرد مبتلا به پرخوری عصبی احساس می‌کند نمی‌تواند خوردن خود را کنترل کند و در مدت‌زمان نسبتاً کوتاهی مقدار زیادی غذا می‌خورد. افراد در حین یا پس از انجام آن احساس گناه و شرم می‌کند و باهدف جلوگیری از افزایش وزن دست به رفتارهای جبرانی می‌زند.

پرخوری عصبی یک بیماری روانی جدی و بالقوه تهدیدکننده زندگی است. پرخوری عصبی با دوره‌های مکرر پرخوری و به دنبال آن رفتارهای جبرانی مانند استفراغ یا ورزش بیش‌ازحد برای جلوگیری از افزایش وزن مشخص می‌شود.

یک فرد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است در چرخه غذا خوردن به شیوه‌ای خارج از کنترل گیر کند و به دنبال آن تلاش‌هایی برای جبران آن انجام شود که می‌تواند منجر به احساس شرم، گناه و انزجار شود. این رفتارها می‌توانند به‌مرورزمان اجباری و غیرقابل‌کنترل شوند و به وسواس غذا، افکار در مورد خوردن (یا نخوردن)، کاهش وزن، رژیم غذایی و تصویر بدن منجر شوند.

مطالعه بیشتر مجموعه اختلالات فردی

میزان شایع بودن پرخوری عصبی

تخمین زده می‌شود که پرخوری عصبی حدود 1.5 درصد از زنان و 0.5 درصد از مردان را در طول زندگی تحت تأثیر قرار می‌دهد. بروز علائم پرخوری عصبی قبل از بلوغ غیرمعمول است و شایع‌ترین زمان ایجاد این بیماری در سال‌های نوجوانی است.

علائم پرخوری عصبی

پرخوری عصبی شامل علائم فیزیکی و رفتاری است که در ادامه به آن‌ها خواهیم پرداخت.

علائم فیزیکی

پرخوری عصبی یک اختلال شدید فیزیکی است که منجر به تغییرات ظاهری در بدن فرد مبتلا می‌شود، مانند:

• نوسانات وزنی
• گلودرد یا التهاب مزمن گلو
• غدد بزاقی در اطراف گردن و فک متورم می‌شوند
• مینای دندان فرسوده می‌شود و فرد دچار زردی دندان و حساسیت دندان به دلیل قرار گرفتن در معرض اسید معده قرار می‌گیرد.
• اختلال رفلکس اسید و سایر مشکلات گوارشی
• تحریک روده به علت سوءمصرف ملین (داروی مسهل روده بزرگ جهت دفع مدفوع)
• گونه‌های پف‌کرده
• مایعات در بدن حبس شده و باعث نفخ می‌شود
• قرمزی چشم‌ها و ترکیدن رگ‌های خونی در چشم‌ها به دلیل استفراغ یا زور زدن در استفراغ

علائم هشداردهنده رفتاری

علائم رفتاری پرخوری عصبی به‌آسانی قابل‌شناسایی نیستند. این رفتارها اغلب پنهان هستند و افراد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است سعی کنند عادات غذایی و ورزش خود را مخفی نگه‌دارند. درنتیجه، پرخوری عصبی ممکن است برای مدت طولانی شناسایی نشود.

بااین‌حال، هنوز هم می‌توان تغییرات رفتاری را که می‌تواند نشان‌دهنده یک مشکل باشد، شناسایی کرد، به‌عنوان‌مثال:

• درگیر شدن در اپیزودهای پرتکرار پرخوری
• ناراحتی از شکل بدن/وزن/اندازه و/یا تصور منفی بدن
• ابراز شرم یا احساس گناه در هنگام غذا خوردن
• رفتن مکرر به دستشویی در حین یا بلافاصله بعد از غذا
• افزایش تحریک‌پذیری
• افزایش افسردگی و افکار خودکشی یا رفتارهای خودآزارانِ
• کناره‌گیری از خانواده و دوستان، به‌ویژه در مواقع خوردن همچون یا در حین یا بعد از وعده‌های غذایی
• مخفی کردن غذا یا وجود شواهد پرخوری مانند ناپدید شدن یا احتکار غذا
• شواهدی از استفراغ یا سوءاستفاده از ملین‌ها، داروهای سرکوب‌کننده اشتها، تنقیه و/یا ادرارآور
• الگوها یا تشریفات وسواسی در مورد غذا، تهیه غذا و خوردن
• کناره‌گیری اجتماعی یا انزوا از دوستان و خانواده
• رفتار پنهانی در مورد غذا خوردن
• ورزش اجباری یا بیش‌ازحد
• سوءاستفاده از مواد
• نوشیدن بیش‌ازحد آب
• خرید و احتکار داروهای مسهل روده
• رفتارهای رژیمی مکرر مانند شمارش کالری، حذف وعده‌های غذایی، ناشتا بودن یا اجتناب از برخی غذاها یا گروه‌های غذایی

انواع ویژگی‌های پرخوری عصبی

پرخوری شامل دو ویژگی کلیدی است:

• خوردن مقدار بسیار زیاد غذا در مدت‌زمان نسبتاً کوتاه (مثلاً در عرض دو ساعت)
• احساس عدم کنترل بر غذا خوردن (مثلاً احساس ناتوانی در جلوگیری از غذا خوردن)

رفتارهای جبرانی

رفتارهای جبرانی به‌عنوان راهی برای جلوگیری از افزایش وزن پس از دوره‌های پرخوری استفاده می‌شود. آن‌ها عبارت‌اند از:

• استفاده نادرست از داروهایی همچون ملین‌ها یا دیورتیک ها
• روزه‌داری
• ورزش زیاد
• استفاده از هرگونه دارو، غیرقانونی، با نسخه یا بدون نسخه، برای کنترل وزن نامناسب

عوامل خطر پرخوری عصبی

عناصری که در ایجاد پرخوری عصبی نقش دارند پیچیده هستند و شامل طیف وسیعی از عوامل بیولوژیکی، روانی و اجتماعی-فرهنگی هستند. هر فردی در هر مرحله از زندگی خود در معرض خطر ابتلا به اختلال خوردن است. اختلال پرخوری عصبی یک بیماری روانی است، نه انتخابی که شخصی انجام داده است.

علائم هشداردهنده

علائم هشداردهنده پرخوری عصبی می‌تواند جسمی، روانی و رفتاری باشد. ممکن است فرد مبتلا به پرخوری عصبی ترکیبی از این علائم را نشان دهد یا علائم واضحی نداشته باشد. در نظر داشته باشید یک فرد مبتلا به پرخوری عصبی دچار همه مشکلاتی که در ادامه ذکر می‌شود نمی‌شود، بلکه برخی از علائم در وی پدیدار می‌شوند.

فیزیکی

• علائم آسیب ناشی از استفراغ ازجمله تورم در اطراف گونه‌ها یا فک، پینه روی بندانگشت، آسیب به دندان‌ها و بوی بددهان
  • احساس نفخ، یبوست یا عدم تحمل غذا
  • از دست دادن یا اختلال در قاعدگی
  • غش یا سرگیجه
  • خستگی یا بی‌حالی
  • اختلالات خواب
  • سیستم ایمنی ضعیف (مثلاً بیمار شدن بیشتر)
  • کاهش وزن ناگهانی، افزایش یا نوسان

روانشناسی

• اشتغال ذهنی به خوردن، غذا، شکل بدن و وزن
  • ترس شدید از افزایش وزن
  • اشتغال ذهنی به غذا یا فعالیت‌های مربوط به غذا
  • تشدید اضطراب یا تحریک‌پذیری در حین صرف غذا
  • حساسیت شدید نسبت به نظرات یا انتقادات (واقعی یا درک شده) در مورد شکل یا وزن بدن عادات غذا خوردن یا ورزش
  • عزت‌نفس پایین و احساس شرم، نفرت از خود یا احساس گناه
  • نارضایتی از بدن و تصویر منفی از بدن
  • افسردگی، اضطراب، خودآزاری یا خودکشی
  • وسواس به غذا و نیاز به کنترل

رفتاری

هرگز توصیه نمی‌شود که “بشینید و منتظر بمانید”. اگر شما یا شخصی که می‌شناسید ممکن است دچار اختلال خوردن باشد، دسترسی و درمان مهم است. مداخله زودهنگام کلید بهبود سلامت و کیفیت زندگی است.

اثرات و عوارض

یک فرد مبتلا به پرخوری عصبی ممکن است عواقب جدی پزشکی و روانی را تجربه کند.

پزشکی

برخی از اثرات پزشکی و عوارض مرتبط با پرخوری عصبی عبارت‌اند از:

• گلودرد مزمن، سوءهاضمه، سوزش سر دل و ری فلاکس
• التهاب و پارگی مری و معده در اثر استفراغ مکرر
• زخم معده و روده
• حرکات مزمن نامنظم روده و/یا یبوست اسهال به دلیل استفاده نادرست عمدی ملین‌ها
• مشکلات قلبی ازجمله ضربان قلب آهسته، ضربان قلب نامنظم و فشارخون پایین
• اختلال الکترولیت، ازجمله پتاسیم و سدیم
• پوکی استخوان یا استئوپنی: کاهش تراکم استخوان ناشی از یک کمبود تغذیه‌ای خاص
• خستگی و بی‌حالی
• از دست دادن یا اختلال در قاعدگی
• افزایش خطر ناباروری

مطالعه بیشتر : آشنایی با اختلال پارانوئید ، علل ، علائم و روش درمان

بهبود این مشکل

بهبودی از پرخوری عصبی امکان‌پذیر است، حتی اگر فردی سال‌ها با این بیماری زندگی کرده باشد. مسیر بهبودی می‌تواند طولانی و چالش‌برانگیز باشد، بااین‌حال، با بهره‌وری از کمک های درمانی و حمایت مناسب از سوی اطرافیان، بهبودی امکان‌پذیر است. برخی از افراد ممکن است متوجه شوند که بهبودی درک، بینش و مهارت‌های جدیدی را به همراه دارد.

گزینه‌های درمانی

در ادامه روش‌هایی را معرفی می‌کنیم که درمان‌هایی مبتنی بر شواهد هستند و شدت، مدت و تأثیر پرخوری عصبی را کاهش می‌دهند.

برای درمان می‌توان از راهکارهای زیر کمک گرفت:

• تغذیه‌درمانی: افرادی که مرتباً از داروهای مسهل رود استفاده می‌کنند (به‌عنوان‌مثال ملین مصرف می‌کنند) باید توسط پزشک معالجه شوند. استفاده بی‌رویه از این داروها می‌تواند باعث عدم تعادل مواد معدنی بدن به شکلی خطرناک شود. برخی از افراد مبتلا به اختلال پرخوری عصبی در صورت داشتن مشکلات جدی قلبی یا کلیوی ممکن است نیاز به بستری شدن در بیمارستان داشته باشند.
• روان‌درمانی: این روش گاهی اوقات به نام “گفتاردرمانی” نیز شناخته می‌شود که البته نام اصلی آن، روان‌درمانی است. روان‌درمانی مشاوره‌ای است برای کمک به تغییر افکار یا رفتارهای مضر. این نوع درمان ممکن است بر اهمیت صحبت کردن در مورد احساسات و تأثیر آن‌ها بر کاری که انجام می‌دهید تمرکز کند. به‌عنوان‌مثال، ممکن است در مورد اینکه چگونه استرس باعث ایجاد پرخوری می‌شود صحبت کنید. در این روش شما با یک روانشناس یا روانپرشک صحبت می‌کنید.
• مشاوره تغذیه: یک متخصص تغذیه یا مشاور می‌تواند به شما کمک کند که پرخوری نکنید و به روشی سالم‌تر غذا بخورید.

درمان اختلال پرخوری عصبی در کودکان و نوجوانان

درمان‌های روان‌شناختی مبتنی بر شواهد برای درمان پرخوری عصبی در کودکان و نوجوانان عبارت‌اند از:

• تمرکز به هنگام خوردن جهت جلوگیری از پرخوری با مشارکت خانواده
• روان‌درمانی بین فردی

اکثر افراد می‌توانند با درمان مبتنی بر جامعه از اختلال خوردن بهبود یابند. در جامعه، حداقل تیم درمانی شامل یک پزشک مانند پزشک عمومی و یک متخصص بهداشت روان هست.

زمانی که فرد به تثبیت پزشکی یا روان‌پزشکی، توان‌بخشی تغذیه و درمان و حمایت شدیدتر نیاز دارد، ممکن است نیاز به درمان به‌صورت بستری شدن در بیمارستان باشد.

نتیجه‌گیری

چرخه‌های مکرر پرخوری عصبی می‌تواند کل سیستم گوارشی را تحت تأثیر قرار دهد و می‌تواند منجر به عدم تعادل مواد معدنی و شیمیایی در بدن شود که بر قلب و سایر عملکردهای اصلی اندام تأثیر می‌گذارد.

بدن به‌طورکلی در مقابله با استرس ناشی از رفتارهای اختلال خوردن انعطاف‌پذیر است و انجام کارهای بازدارنده درمانی به روند بهبود کمک بسیاری می‌کنند، حتی اگر فردی در معرض خطر بالای مرگ باشد. عدم تعادل مواد معدنی در بدن می‌تواند بدون هشدار باعث مرگ شود. همین‌طور ایست قلبی بنابراین، درک راه‌های متعددی که اختلالات خوردن بر بدن تأثیر می‌گذارد، بسیار مهم است و لازم است هر چه سریع‌تر برای درمان آن اقدام کنید.

پرخوری عصبی چیست و چه درمانی دارد؟

در حالی که بسیاری از افراد در مورد وزن یا ظاهر خود نگرانی دارند ، افراد مبتلا به پرخوری عصبی با اندازه و شکل بدن خود نگرانی بیش از حدی دارند که منجر به پرخوری اجباری و سپس استفاده از روش های مختلف برای جبران مقدار غذای مصرفی بیش از حد می شود.

پرخوری عصبی چیست؟

اکثر اوقات با یک چرخه مزمن افراطی (پرخوری) و پاکسازی (استفاده از روش های مختلفی برای خلاص شدن بدن از کالری دریافتی اضافی) مشخص می شود ، پرخوری عصبی ، که عموماً به عنوان ساده پرخوری شناخته می شود ، یکی از شایع ترین اختلالات خوردن در جهان است. طبق تحقیقاتی که توسط انجمن ملی اختلالات خوردن جمع آوری شده است ، بولیمی تقریباً 1.5٪ از زنان جوان و 1/0٪ از مردان جوان را مبتلا می کند که علائم آن اغلب در اوایل 12 سالگی و بعضی اوقات زودتر بروز می کند. بیشتر افرادی که از پرخوری رنج می برند دارای وزن متوسط هستند.

اگر با پرخوری عصبی دست و پنجه نرم می کنید ، بیشتر وقت خود را صرف خوردن مقادیر بیش از حد غذا می کنید و سپس سعی می کنید از کالری هایی که تازه مصرف کرده اید خلاص شوید. شما به احتمال زیاد چندین بار در هفته یا در موارد شدید ، چندین بار در روز این چرخه افراط و پاکسازی را تجربه می کنید. ممکن است مخفیانه و تا حد درد بیش از حد معده بخورید تا زمانی که دچار درد شوید. افراد مبتلا به پرخوری اغلب غذا هایی را که دارای کربوهیدرات زیاد هستند ترجیح می دهند.

مشاهده بیشتر : متخصص تغذیه

برای از بین بردن کالری های اضافی که مصرف کرده اید ، ممکن است سعی کنید بدن خود را با استفراغ یا با استفاده از دارو های ادرار آور ، ملین و یا جوش شیرین پاکسازی کنید. یا ، ممکن است سعی کنید با رفتار هایی غیر از پاکسازی مانند روزه گرفتن ، رژیم های غذایی سخت و یا تمرینات ورزشی بسیار سنگین ، آن را جبران کنید.

علت پرخوری عصبی چیست ؟

اگرچه پرخوری در عادت های غیر طبیعی خوردن و پاکسازی تجلی پیدا می کند ، اما ریشه مشکل ، داشتن تصور منفی نسبت خود و یک تصور تحریف شده از بدن است. اگر از بیماری پرخوری رنج می برید ، نسبت به هرگونه نقص واقعی یا تصور شده نسبت به خود بسیار سختگیرانه و نا عادلانه عمل می کنید. و هرچند که شما احتمالاً می دانید که خوردن افراطی و پاکسازی پس از آن یک رفتار غیر معمول است و می تواند برای سلامتی فیزیکی و روحی شما مضر باشد ، اما به نظر نمی رسد که بتوانید خودتان را متوقف کنید. به نظر می رسد که هیچ کنترلی بر روی عادت های غذایی خود ندارید.
مانند همه اختلالات غذا خوردن ، علت واحدی وجود ندارد ، اما تعدادی عوامل بیولوژیکی ، روانشناختی ، محیطی و رفتاری مرتبط با پرخوری وجود دارند و شرایطی که می تواند شما را در معرض خطر بیشتری برای ابتلا به این بیماری قرار دهد شامل:

• سابقه خانوادگی بیماری پرخوری یا سایر اختلالات خوردن. اگر یک خویشاوند نزدیک مانند مادر یا خواهر و برادر دارید که مبتلا به پرخوری است ، شما چهار برابر بیشتر از یک فرد معمولی برای ایجاد این بیماری در خطر هستید.
• سابقه خانوادگی یا شخصی از اختلالات خلقی مانند افسردگی یا اضطراب یا سوء مصرف مواد.
• عزت نفس ضعیف ، شاید به دلیل یک محیط بحرانی خانوادگی باشد که تأکید زیادی به موفقیت و کامیابی می کند.
• خصوصیات شخصیتی مانند تکانشگری ، سختگیری، ترس بیش از حد ، کمرویی ، بدبینی و مشکل در “آینده نگری”
• بحران های خانوادگی یا شخصی دشوار
• سابقه سوءاستفاده جنسی ، سوءاستفاده جسمی و سایر تجربیات آسیب زا
• تسلیم شدن در برابر فشار های فرهنگی ، خانوادگی یا همسالان برای کاهش وزن و لاغر بودن

بیشتر بدانید: بی خوابی نشانه چه بیماری است؟

بیشتر بخوانید: بی اشتهایی عصبی چیست؟

چگونه پرخوری بر سلامت و تندرستی شما تأثیر می گذارد

پس به طور حتم ، رفتار های افراطی و پاکسازی باعث بروز مشکلات جسمی می شود، مانند:

• التهاب و گلو درد یا التهاب مری ، زخم دهان ، غدد بزاقی متورم
• مینای دندان پوسیده و پوسیدگی دندان – ناشی از قرار گرفتن بیش از حد در معرض اسید معده در هنگام استفراغ مکرر عمدی
• نوسان وزن – بالا و پایین رفتن
• مشکلات دستگاه گوارش – اسهال ، نفخ ، یبوست ، رفلاکس اسید ، تهوع ، درد شکم ، زخم معده
• کم آبی
• بوی بد دهان
• فشار خون پایین
• عدم تعادل الکترولیت به دلیل از بین رفتن سدیم ، کلسیم ، پتاسیم و سایر مواد معدنی ، که در نهایت می تواند منجر به ضربان قلب غیر طبیعی ، حمله قلبی یا مرگ شود.

همچنین ممکن است شرایط عاطفی و روانی مرتبط با پرخوری را تجربه کنید ، مانند:

• احساس گناه و شرم
• حساسیت بیش از حد در مورد تعداد کالری مصرفی
• کاهش مزمن عزت نفس و تصویر منفی از خود
• افسردگی یا اضطراب
• امتناع از دوستان و فعالیت ها

نیاز به اطلاعات بیشتر درمورد پرخوری عصبی دارید ؟ مقاله ی اختلال پرخوری را هم بخوانید

از کجا می توانیم راهنمایی بگیریم و چه چیزی را می توان انتظار داشت؟

پرخوری عصبی یک وضعیت بهداشت جسمی و روانی جدی است که نیاز به تشخیص و درمان مناسب دارد. پس از تشخیص ، ممکن است ترکیبی از روان درمانی ، درمان پزشکی و مشاوره تغذیه تجویز شود.

اگر در حال حاضر تحت نظر روانشناس یا روانپزشک نیستید ، می توانید با پزشک مراقبت های اولیه خود صحبت کنید. علائم پرخاشگری و احساساتی که با رفتارتان ارتباط دارند را توصیف کنید. ممکن است تهیه لیست از علائمی که تجربه می کنید قبل از قرار ملاقات مفید باشد. مطمئن باشید که تمام اطلاعات شخصی مربوطه ، مانند هر گونه سابقه خانوادگی در مورد اختلالات خوردن ، استرس عمده (کلی) ، تغییرات اخیر زندگی و الگو های غذایی معمولی روزانه را درج می کنید. علاوه بر معاینه فیزیکی مثلا تست هایی برای ارزیابی اینکه آیا شما از اثرات بدنی ناشی از خوردن زیاد رنج می برید یا خیر، احتمالاً پزشک در مورد عادات غذایی روزانه ، افکار و احساساتی که درباره وزن و ظاهر خود دارید از شما سؤال خواهد کرد. در گفتگو درباره احساسات ، افکار یا اطلاعات دیگری که ممکن است به نظر بی ارتباط با خوردن باشد ، دریغ نکنید. مهم است که از سلامت روانی و جسمی خود تصویر کاملی در اختیار پزشک خود قرار دهید.

مشاهده بیشتر : پزشک فوق متخصص روانشناس خوب

در صورت لزوم ، پزشک شما باید بتواند شما را به یک روانشناس یا روانپزشک معتبر ارجاع دهد. مهم است که با استفاده از کسی آموزش دیده و دارای تجربه مناسب برای درمان پرخوری به دنبال درمان خود باشید. مطمئن باشید که با رویکرد آن ها در مورد درمان پرخوری موافق هستید و برنامه درمانی پیشنهادی آنها و آنچه را که آنها به عنوان هدف اصلی برای بهبودیتان می دانند درک کرده اید. اگر از پاسخ آنها رضایت ندارید و یا احساس راحتی نمی کنید که با این شخص همکاری ، به دنبال گزینه درمانی دوم باشید.

متخصصان سلامت روان که پرخوری را درمان می کنند ممکن است از روش های مختلف درمانی استفاده کنند و از ابزار های مختلفی برای کمک به شما در پیشبرد وضعیت بهبودی تان استفاده کنند. خط اول درمان معمولاً رفتار درمانی شناختی برای فرد است (CBT) ، یک گفتگوی درمانی یک به یک و نسبتاً کوتاه مدت است که می تواند به شما در درک چگونگی ارتباط افکار و احساسات منفی در مورد خود و مواد غذایی با اختلال در خوردن، کمک کند. درمانگر شما به شما یاد می دهد تا عادات غذایی و الگو های فکری خود را با هدف حذف یا حداقل کاهش دفعات حمله ی افراط در خوردن – پاکسازی نرمال کنید . در عین حال ، CBT ابزاری برای مقابله با استرس و کمک به خودنگری شما و الگوی تفکر منفی در مورد خودتان ، نوع بدن و وزن تان ارائه می دهد.

همچنین مطالعات اولیه حاکی از آن است که شکل دیگری از گفتاردرمانی ، معروف به روان درمانی بین فردی (ITP) ، ممکن است به افرادی که از پرخوری رنج می برند ، کمک کند ، هرچند که این نوع درمان ممکن است به اندازه CBT کارآمد نباشد. ITP کمتر به رفتار های غذایی و بیشتر در مورد روابط بین فردی که ممکن است در تقویت رفتار های افراط در خوردن و پاکسازی نقش داشته باشند تمرکز می کند. برخی محققان معتقدند که شناسایی و حل این مسائل مربوط به رابطه ممکن است به کاهش فراوانی این رفتار ها کمک کند.

علاوه بر مشاوره روانشناختی ، سایر روش ها و رویکرد ها می توانند به کاهش برخی از علائم و بهبود رفتار های مرتبط با BED (اختلال در خوردن) کمک کند. دارو های ضد افسردگی یا ضد اضطراب ممکن است برای کمک به مشکلات خلقی تجویز شوند و همچنین مطالعات نشان داده اند که استفاده از داروهای ضد افسردگی در کاهش دفعات بروز افراط در خوردن و پاکسازی در بسیاری از افرادی که به پرخوری مبتلا هستند کمک می کند. در موارد چاقی ، دارو هایی که کاهش وزن حداقل کوتاه مدت را تشویق می کنند نیز ممکن است تجویز شود.

یک متخصص تغذیه معتبر ، یا متخصص تغذیه بالینی با ثبت اطلاعات بیشتر در مورد تغذیه مناسب و کمک به شما در ایجاد و پیروی از یک برنامه غذایی متعادل ، می تواند در دستیابی یا حفظ وزن مناسب (در محدوده ی سلامتی) کمک کند. ارائه دهندگان خدمات درمانی شما همچنین ممکن است روش های درمانی کمکی مانند کلاس های حرکتی ، آموزش مراقبه و ذهن آگاهی ، یوگا ، اسب درمانی یا هنر درمانی را پیشنهاد دهند. این برنامه ها پرخوری را درمان نمی کنند ، اما می توانند به پایین آمدن سطح استرس ، افزایش روحیه شما و بهبود وضعیت بدنتان کمک کنند و به شما بیاموزند که کنترل بهتری روی زندگی خود داشته باشید.

حتی بعد از درمان ، علائم و نشانه های بیماری پرخوری اعصاب می توانند بعدا در زمان های دیگری بازگردند. این عود ها اغلب در مواقع استرس زیاد اتفاق می افتند و ممکن است در طول سال ها نیز اتفاق بیفتد و بگذرد. اگر به علائم یا نشانه های آشنا برخورد کرده اید ، بلافاصله با روانشناس یا روانپزشکتان تماس بگیرید تا قبل از بازگشت کامل آن ، متوجه شوید که برای مهار چرخه پرخوری-پاکسازی چه کاری باید انجام دهید.

پرخوری عصبی؛ چرا وقتی استرس داریم به سراغ غذا می‌رویم؟

• پرخوری چیست؟

• انواع پرخوری

  • پرخوری احساسی

  • بینج‌ایتینگ یا اختلال پرخوری

  • بولیمیا

• تفاوت پرخوری عصبی با بولیمیا

• علائم و نشانه‌های پرخوری عصبی

  • وقتی تحت‌استرس هستید غذا می‌خورید:

  • در پاسخ به احساسات مختلف به غذا خوردن روی می‌آورید:

  • با غذاخوردن به آرامش می‌رسید:

  • حتی هنگام سیری هم غذا می‌خورید:

  • گاهی هوس‌های ناگهانی و غیرمنتظره دارید:

• دلایل پرخوری عصبی

  • 1. استرس

  • 2. خفه کردن احساسات منفی

  • 3. کسالت، بی‌حوصلگی یا احساس پوچی

  • 4. عادات دوران کودکی

  • 5. تأثیرات اجتماعی

• عوارض پرخوری عصبی

• راهکارهای مقابله با پرخوری عصبی

  • رژیم غذایی خود را تغییر دهید

  • مرکبات بخورید

  • حواس‌تان به مواد غذایی مصرفی‌تان باشد

  • سعی کنید بیش‌ازحد گرسنه نشوید

  • از روش‌های درمانی استفاده کنید

– چرا انقدر می‌خوری؟

– چون عصبانی هستم!

تا حالا با این افراد مواجه شده‌اید؟! افرادی که در زمان‌های پراسترس یا زمان‌هایی که احساس عصبانیت و ناراحتی می‌کنند، برای آرام کردن خودشان به سراغ غذا می‌روند. اصطلاحا به این رفتار، «پرخوری عصبی» می‌گویند.

البته پرخوری انواع مختلفی دارد؛ آن نوع پرخوری‌ای که معمولا افراد به طور روزمره با آن درگیر هستند، پرخوری احساسی نامیده می‌شود. پرخوری احساسی یعنی همین که یک نفر در زمانی که شرایط روحی نامناسبی دارد، بیشتر به سراغ غذا و تنقلات می‌رود.

پرخوری چیست؟

پرخوری یکی از انواع اختلالات خوردن است. افراد مبتلا به این اختلال، نه برای رفع گرسنگی جسمی، بلکه برای رسیدن به آرامش و تسکین استرس به سراغ پرخوری می‌روند.

اما نکته مهم اینجاست که پرخوری نه‌تنها مشکلات روحی فرد را برطرف می‌کند، بلکه معمولا باعث بروز احساس بدتری در فرد می‌شود. پس از یک پرخوری، مشکل عاطفی ما دست‌نخورده و حل نشده باقی می‌ماند و احساس گناه و عذاب وجدان ناشی از پرخوری نیز به آن اضافه می‌شود.

در بعضی از انواع پرخوری مانند بولیمیا، فرد سعی می‌کند با روش‌های ناسالم مانند استفراغ عمدی، کالری‌های اضافی را از بدنش خارج کند. اما مثلا در پرخوری احساسی، این اتفاق نمی‌افتد.

تحقیقات نشان می‌دهند که زنان بیشتر از مردان در معرض پرخوری هستند. البته در برخی کشورها این آمار برعکس است و مردان بیشتر از زنان در پاسخ به احساس افسردگی یا عصبانیت، غذا می‌خورند.

به طور کلی پرخوری به عنوان یک اختلال جدی و خطرناک در غذاخوردن شناخته می‌شود.

انواع پرخوری

پرخوری احساسی

در زبان فارسی پرخوری احساسی معمولا به عنوان پرخوری عصبی شناخته می‌شود. پرخوری احساسی شایع‌ترین نوع پرخوری است. معمولا وقتی یک نفر درباره پرخوری عصبی صحبت می‌کند، منظورش همین نوع پرخوری است.

همانطور که در بالا گفتیم، پرخوری احساسی به معنی تمایل به غذا خوردن در زمان‌های پراسترس و شرایط ناآرام روحی و روانی است. افراد هنگام پرخوری احساسی از لحاظ فیزیکی احساس گرسنگی ندارند؛ بلکه علت پرخوری، حال روحی آن‌ها است.

در چنین اوقاتی افراد اغلب تمایل به خوردن غذاهای پرکالری و ناسالم دارند؛ غذاهایی مانند سیب‌زمینی سرخ‌کرده، فست‌فود، شیرینی‌ها، بستنی، شکلات، چیپس و… .

جالب است بدانید تقریبا 40% مردم هنگام مواجهه با شرایط استرس‌زا، به پرخوری احساسی روی می‌آورند.

بینج‌ایتینگ یا اختلال پرخوری

بینج‌ایتینگ یا اختلال پرخوری به حالتی گفته می‌شود که فرد مقادیر زیادی غذا را در یک وعده مصرف می‌کند. این بیماری ارتباطی با احساس گرسنگی ندارد و ممکن است در زمانی که فرد کاملاً سیر است، رخ دهد.

بسیاری از افراد به دفعات انگشت‌شماری پرخوری می‌کنند؛ اما این مشکل زمانی به‌عنوان اختلال شناخته می‌شود که در یک بازه‌ی زمانی مشخص چندین بار تکرار شود.

علاوه بر خوردن مقدار زیادی غذا، اختلال پرخوری اغلب با نوعی بی‌اختیاری همراه است یعنی فرد کنترلی بر غذای مصرفی خود ندارد.

اختلال پرخوری با مصرف مقادیر بسیار بالای غذاهای پرکالری همراه است و به‌همین‌دلیل اغلب باعث احساس شرم، عذاب وجدان یا گناه می‌شود؛ اما این افراد معمولا اقدام غیرعادی و ناسالمی برای حذف کالری‌های اضافه انجام نمی‌دهند.

بولیمیا

در این نوع اختلال، فرد ابتدا مقدار زیادی غذا می‌خورد، سپس با یک سری روش‌های غلط، تلاش می‌کند آن را جبران کند؛ مثلا خودش را مجبور به استفراغ می‌کند، بیش‌ازحد ورزش می‌کند یا به سراغ ملین‌ها، قرص‌های کاهش وزن یا دیورتیک‌ها (داروهای ادرارآور که برای درمان دیابت تجویز می‌شوند) می‌رود.

افراد مبتلا به بولیمیا، ممکن است مخفیانه و دور از نظر دیگران این کار را انجام دهند. این نوع از پرخوری، زندگی و سلامت فرد را به شدت تهدید می‌کند.

تفاوت پرخوری عصبی با بولیمیا

در برخی منابع ایرانی، پرخوری عصبی با بولیمیا یکی دانسته شده است. هرچند بولیمیا هم با پرخوری همراه است؛ اما معادل دانستن آن با پرخوری عصبی چندان از نظر علمی درست به‌نظر نمی‌رسد. بولیمیا را می‌توان به «پرخوری عصبی همراه با جلوگیری» ترجمه کرد.

• در اختلال بولیمیا فرد تمایل غیرقابل کنترلی نسبت به غذا خوردن دارد و ممکن است چندین بار در هفته وعده‌های غذایی بسیار پرحجم داشته باشد.

به‌دنبال این پرخوری‌های بدون‌کنترل، احساس عذاب وجدان شدیدی به افراد دست می‌دهد که آن‌ها را وادار به ازبین‌بردن کالری‌های اضافی می‌کند.

افرادی که به بولیمیا دچارند، پس از صرف یک وعده‌ی غذایی پرحجم، با استفاده از روش‌های غلط مانند استفراغ ارادی، استفاده از ملین‌ها، ورزش شدید و غیره سعی در ازبین‌بردن کالری‌های اضافی دارند.

• در پرخوری احساسی یا پرخوری عصبی افراد اغلب مقدار غذای متوسط یا زیادی را در یک وعده مصرف می‌کنند و پس از آن به احساس گناه یا عذاب‌وجدان دچار می‌شوند؛ ولی این احساس به‌قدری شدید نیست که واکنش‌های افراطی مانند استفراغ یا ورزش شدید را به‌همراه داشته باشد.

علائم و نشانه‌های پرخوری عصبی

وقتی تحت‌استرس هستید غذا می‌خورید:

وقتی فشار کار یا درس زیاد می‌شود و مجبورید چندین ساعت را پشت میز و مشغول کار باشید، به‌طور ناخودآگاه در کنار کار خود تنقلات مختلف می‌خورید.

در پاسخ به احساسات مختلف به غذا خوردن روی می‌آورید:

هنگام ناراحتی، آزردگی، عصبانیت، تنهایی، نگرانی، خستگی و بی‌حوصلگی غذا می‌خورید. این کار را به‌قدری ناخودآگاهانه انجام می‌دهید که اغلب حتی متوجه آن نمی‌شوید.

با غذاخوردن به آرامش می‌رسید:

. زمانی‌که احساس ناراحتی دارید یا حس و حال خوبی ندارید، غذاخوردن باعث می‌شود احساس بهتری پیدا کنیددر چنین مواقعی معمولاً شیرینی، بستنی، شکلات، چیپس و پفک یا فست‌فود می‌خورید.

حتی هنگام سیری هم غذا می‌خورید:

احساس مثبتی که از غذا خوردن به شما دست می‌دهد موقتی است و ممکن است حتی زمانی‌که به تازگی غذا خورده‌اید، باز هم میل به غذا خوردن داشته باشید.

گاهی هوس‌های ناگهانی و غیرمنتظره دارید:

بعضی اوقات بدون هیچ دلیل مشخصی و خیلی ناگهانی یک غذا یا خوردنی خاص را هوس می‌کنید. ممکن است این هوس‌های تصادفی هیچ ارتباطی به گرسنگی یا سیری شما نداشته باشند.

دلایل پرخوری عصبی

1. استرس

آیا تابه‌حال برایتان پیش آمده که در زمان‌های پراسترس، احساس گرسنگی کنید؟ هم‌زمانی این دو احساس، زائیده‌ی ذهن شما نیست.

هنگام تجربه‌ی استرس‌های مزمن، سطح هورمون کورتیزول در بدن افزایش پیدا می‌کند. کورتیزول میل به غذاهای شور، شیرین و سرخ‌شده را افزایش می‌دهد.این غذاها انرژی زیادی دارند و احساس لذت را القا می‌کنند. هر چه استرس کنترل‌نشده در زندگی شما بیشتر باشد، احتمال اینکه برای تسکین عاطفی به غذا روی بیاورید، بیشتر می‌شود.

2. خفه کردن احساسات منفی

غذاخوردن ممکن است باعث شود احساسات ناراحت‌کننده از جمله خشم، ترس، غم، اضطراب، تنهایی، رنجش و شرم سرکوب شده و حتی برای مدتی کوتاه فراموش شوند. غذا‌خوردن باعث می‌شود نسبت به ناراحتی خود بی‌حس شوید و کنار آمدن با این احساسات منفی را به تعویق بیندازید.

3. کسالت، بی‌حوصلگی یا احساس پوچی

آیا تابه‌حال صرفاً از روی بیکاری، برای رفع کسالت یا به عنوان راهی برای پر کردن خلاء زندگی‌تان غذا خورده‌اید؟ گاهی اوقات به سراغ غذا می‌روید تا بی‌هدفی یا کمبودهای زندگی را فراموش کرده و به لذت‌های لحظه‌ای بسنده کنید.

4. عادات دوران کودکی

به خاطرات دوران کودکی خود در رابطه با غذا و تنقلات فکر کنید. آیا والدین شما به‌عنوان جایزه برای شما بستنی یا خوراکی‌های دیگر می‌گرفتند؟ نمرات خوب شما با پیتزا و فست‌فود جشن گرفته می‌شد؟ یا زمانی که غمگین بودید، برای‌تان شیرینی می‌پختند؟

این عادت‌ها اغلب می‌توانند تا بزرگسالی نیز باقی بمانند. همچنین ممکن است پرخوری احساسی شما ناشی از دلتنگی باشد؛ شاید به‌طور ناخودآگاه بخواهید خاطرات خوش دوران کودکی خود را زنده کنید.

5. تأثیرات اجتماعی

دورهم جمع‌شدن و غذا خوردن با دوستان و نزدیکان یک راه عالی برای کاهش استرس است؛ اما می‌تواند منجر به پرخوری نیز شود. ممکن است به این دلیل که غذا آماده است یا بقیه در حال خوردن هستند، شما نیز ترغیب به غذاخوردن شوید.

همچنین ممکن است در موقعیت‌های اجتماعی استرس بگیرید و به پرخوری تکیه کنید. دلیل دیگر پرخوری در چنین موقعیت‌هایی، اصرار و تعارف‌های خانواده و دوستان است.

عوارض پرخوری عصبی

بسیاری از افراد ممکن است هرازگاهی پرخوری عصبی را تجربه کنند. این موارد معمولاً مشکل‌زا نیستند؛ اما موارد پرخوری شدید می‌تواند با عوارضی همراه باشد:

1. احساس گناه
2. حالت تهوع
3. بیماری‌های مرتبط با وزن
4. بروز سایر اختلالات خوردن

راهکارهای مقابله با پرخوری عصبی

راهکارهای زیادی برای بهبود پرخوری عصبی وجود دارد. البته این راهکارها برای همه‌ی افراد اثربخشی یکسانی ندارند؛ ولی می‌توانند در حل این مشکل مؤثر باشند:

1. رژیم غذایی خود را تغییر دهید

غذاهای غنی از ویتامین دی می‌توانند خلق‌وخوی شما را بهبود بخشند؛ بنابراین شیر و غلات غنی‌شده با ویتامین دی، تخم مرغ، قارچ و ماهی‌هایی مانند سالمون را در رژیم غذایی خود بگنجانید.

1. مرکبات بخورید

مرکبات تقریباً در تمام فصول سال در دسترس بوده و سرشار از ویتامین C هستند. این ویتامین به تقویت سیستم ایمنی شما کمک می‌کند. علاوه‌براین، بوی خاص و دل‌پذیر مرکبات، کاهش‌دهنده‌ی استرس است.

1. حواس‌تان به مواد غذایی مصرفی‌تان باشد

مراقب نوع تنقلاتی که می‌خرید باشید. خرید بعضی تنقلات و وجود آن‌ها در خانه می‌تواند محرک بروز پرخوری احساسی باشد. غذاهایی که پرخوری عصبی شما را تحریک می‌کنند شناسایی کنید و از خرید آن‌ها بپرهیزید.

1. سعی کنید بیش‌ازحد گرسنه نشوید

بسیاری از افراد هم‌زمان با گرسنگی کمی عصبی و تحریک‌پذیر می‌شوند.عصبی‌شدن می‌تواند محرک پرخوری عصبی باشد؛
به همین دلیل بهتر است تا جای ممکن از احساس گرسنگی شدید پرهیز کنید. به این منظور می‌توانید یک رژیم غذایی غنی از پروتئین داشته باشید؛ پروتئین به شما کمک می‌کند مدت طولانی‌تری سیر بمانید.

1. از روش‌های درمانی استفاده کنید

پرخوری احساسی یا همان پرخوری عصبی شاید در مقایسه با سایر انواع پرخوری چندان جدی به‌نظر نرسد؛ اما ازآنجایی‌که می‌تواند در طولانی‌مدت عوارض جدی به‌همراه داشته باشد باید حتماً درمان شود.

روان‌درمانی و دارودرمانی رایج‌ترین راه‌های درمان پرخوری عصبی‌اند:

در روان‌درمانی، یک مشاور یا روان‌شناس ابتدا پرخوری عصبی را ریشه‌یابی کرده، سپس به شما کمک می‌کند این مشکل را به طور اصولی برطرف کنید.

در دارودرمانی، از دارو برای کنترل پرخوری عصبی استفاده می‌شود. به‌طورکلی به نظر می‌رسد اثر دارو در درمان پرخوری عصبی، کمتر از روان‌درمانی باشد. اما گاهی‌اوقات پرخوری عصبی به‌دنبال یک مشکل زمینه‌ای مانند افسردگی، اختلال اضطراب، وسواس فکری-عملی و… بروز پیدا می‌کند. در چنین شرایطی پزشکان اغلب تلفیقی از درمان دارویی و روان‌درمانی را توصیه می‌کنند.

سخن پایانی

پرخوری عصبی یا پرخوری احساسی یکی از انواع پرخوری است که در اثر استرس و احساسات منفی به وجود می‌آید. نوع شدیدتر این اختلال، «بولیمیا» است که در این حالت، فرد سعی می‌کند کالری‌های اضافی را از بدن‌اش خارج کند. اگر از این اختلال رنج می‌برید، بهتر است به یک روانشناس مراجعه کنید.

0 تا 100 پر خوری عصبی چیست؟ | 11 نکته برای درمان پرخوری عصبی

پر خوری عصبی چیست؟ پر خوری عصبی که پرخوری هیستریک نیز نامیده می‌شود، یک نوع اختلال در خوردن است. اختلالات خوردن در واقع تحت تأثیر شرایط سلامت روانی محسوب می‌شود که می‌تواند به طور بالقوه تهدید‌کننده زندگی فرد باشد. اگر اختلال خوردن دارید، ممکن است در مورد غذا و وزن خود احساس وسواس داشته باشید. این وسواس می‌تواند به سلامت جسمی و روحی شما آسیب برساند.

پر خوری عصبی چیست؟

پر خوری عصبی را می‌توان به عنوان یک الگوی غذا خوردن ناصحیح تعریف کرد که با موارد زیر مشخص می‌شود:

((مصرف مقدار زیادی غذا در مدت زمان کوتاه))

خلاص شدن از شر غذا به عنوان نوعی پاکسازی باعث برخی رفتار‌های زننده در فرد خواهد شد. پاکسازی ممکن است شامل وادار کردن خود به (استفراغ) یا مصرف ملین باشد. ملین‌ها دارو‌هایی هستند که حرکت غذا را در بدن شما تسریع می‌کنند.

سایر ویژگی‌ های پر خوری عصبی ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• استفاده نادرست از قرص‌های (ادرار‌آور) یا قرص‌های لاغری

• خوردن وعده‌های غذایی بسیار کم یا پرهیز غذایی کامل (روزه داری).

• ورزش بیش از حد.

• مخفی کردن غذا برای پرخوری و در نهایت پاکسازی.

افراد مبتلا به بولیمیا معمولاً وزن طبیعی و سالمی دارند. اما آن‌ها بر اساس دیدگاهی که از شکل بدن ویا وزنشان دارند، خود را به شدت قضاوت می‌کنند. آن‌ها معمولاً با مسائل مربوط به عزت نفس دست و پنجه نرم می‌کنند که ارتباط نزدیکی با تصورشان از بدن خود دارند.

پر خوری عصبی چه کسانی را تحت تأثیر قرار می‌ دهد؟

پر اشتهایی عصبی در زنان، بیشتر از مردان است. این عادت معمولاً در دوران نوجوانی یا اوایل بزرگسالی ایجاد می‌شود. اما می‌تواند افراد را در هر سنی تحت تأثیر قرار دهد. بین 1 تا 2 درصد از مردم در طول هر سال بولیمیا را تجربه می‌کنند. پر خوری عصبی می‌تواند در افراد با هر جنس، جنسیت، سن، نژاد، قومیت یا نوع بدن رخ دهد.

تفاوت بین پر خوری عصبی و بی‌ اشتهایی عصبی چیست؟

افراد مبتلا به پر خوری عصبی معمولاً وزن طبیعی دارند. این افراد در چرخه‌ای از پرخوری و پاکسازی درگیر هستند. افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی معمولاً دچار کمبود وزن هستند. آن‌ها برای کاهش وزن به پرهیز غذایی شدید، رژیم‌های غذایی عجیب و غریب و ورزش شدید می‌پردازند. افراد مبتلا به بی‌اشتهایی عصبی با وجود اینکه بسیار لاغر هستند، اما فکر می‌کنند چاق هستند. حتی ممکن است آنقدر لاغر شوند که بیمار به نظر برسند.

تفاوت بین پر خوری عصبی و اختلال پرخوری چیست؟

افراد مبتلا به پر خوری عصبی غذای زیادی می‌خورند و سپس به عملیات پاکسازی می‌پردازند یا سعی می‌کنند از شر غذا یا وزن زیاد خلاص شوند. افراد مبتلا به اختلال پرخوری غذای زیادی می‌خورند اما چاق نمی‌شوند. همچنین، افراد مبتلا به پر خوری عصبی معمولاً دارای وزن ایده‌آلی هستند که سالم تلقی می‌شود. در حالیکه افراد مبتلا به اختلال پرخوری معمولاً دارای اضافه وزن/چاقی هستند.

علائم و نشانه‌ های پر خوری عصبی چیست؟

تشخیص پر خوری عصبی ممکن است سخت باشد. افراد مبتلا به این عارضه اغلب پرخوری می‌کنند و سپس مخفیانه پاکسازی می‌کنند. اما بسته‌بندی‌های خالی از مواد غذایی و یا بسته‌بندی خالی ملین‌ها در خانه می‌توانند از علائم هشدار‌دهنده پر خوری عصبی باشند. سایر علائم رفتاری و عاطفی پر خوری عصبی عبارتند از:

• مراجعه مکرر به حمام، به ویژه بعد از غذا

• ورزش بیش از حد

• تصویربرداری مداوم از بدن

• ترس شدید از افزایش وزن

• افسردگی، اضطراب یا سوء مصرف مواد

• احساس خارج شدن از کنترل

• احساس گناه یا شرم در خوردن غذا

• کناره‌گیری اجتماعی از دوستان و خانواده

علائم فیزیکی پر خوری عصبی می‌تواند شامل مشکلات دندانی نیز باشد. استفراغ خود القا می‌تواند باعث فرسایش مینای دندان ناشی از اسید معده شود. همچنین ممکن است دندان‌های شما به جای سفید بودن، تنها شفاف به نظر برسند و حساس‌تر باشند. سایر علائم فیزیکی پر خوری عصبی می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

• گونه‌ها یا خط فک متورم شده

• مشکلات گوارشی مانند یبوست و رفلاکس اسید

• جای زخم، خراش یا پینه روی بند انگشتان شما

• غش کردن

• دوره‌های قاعدگی نامنظم

• ضعف عضلانی

• چشم‌های پرخون

• کم آبی بد

چه چیزی باعث پر خوری عصبی می‌ شود؟

علت دقیق پر خوری عصبی شناخته نشده است. اما محققان فکر می‌کنند که ممکن است ترکیبی از ژنتیک و رفتار‌های آموخته شده را شامل شود. اگر یکی از خویشاوندان شما مبتلا به اختلال خوردن یا مبتلا به آن است، در خطر ابتلا به این اختلال قرار دارید. فرهنگ عامه و رسانه‌ها افراد را تحت فشار قرار می‌دهند تا تیپ بدنی خاصی داشته باشند. این تأثیرات بیرونی می‌تواند بر تصویر بدن و عزت نفس شما تأثیر بگذارد. همچنین، احساس استرس، ناراحتی یا عدم کنترل همگی می‌تواند منجر به پر خوری عصبی شود.

چه عوارضی با پر خوری عصبی همراه است؟ پیشنهاد می شود مقاله میان وعده رژیمی را مطالعه کنید.

پر خوری عصبی می‌تواند از دریافت مواد مغذی مورد نیاز بدن شما جلوگیری کند. بسیاری از عوارض مختلف ممکن است به دلیل پر خوری عصبی رخ دهد از جمله:

• زخم گلو و معده

• پوسیدگی و پوسیدگی دندان

• التهاب مری (ازوفاژیت) و پارگی آن

• آسیب به روده و آسیب معده

• عدم تعادل الکترولیت

• ریتم غیر طبیعی قلب (آریتمی)

• نارسایی قلبی

• افزایش خطر خودکشی

درمان پرخوری عصبی

برای تشخیص پر خوری عصبی و درمان دارویی پرخوری عصبی، پزشک یک معاینه فیزیکی انجام خواهد داد. آن‌ها از شما در مورد سابقه پزشکی و علائم جسمانی اطلاعاتی می‌پرسند. بد نیست هنگام صحبت با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی و پزشک خود از رفتار‌های خود کاملاً آگاه باشید باشید. پزشک می‌خواهد به شما کمک کنند تا بهتر شوید. بنابراین مهم است که با ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی خود در مورد عادات غذایی‌تان صادق باشید.

ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی و پزشک متخصص، پر خوری عصبی را در صورت داشتن معیار‌های زیر تشخیص می‌دهد:

• آیا بخش‌های زیادی در طول روز مشغول تکرار عادت پرخوری هستید؟

• آیا در طول روز بر روی غذا خوردن خود کنترلی ندارید؟

• آیا رفتار‌های پاکسازی نامناسب انجام می‌دهید؟

• آیا حداقل یک بار در هفته به مدت سه ماه پرخوری را تجربه کرده‌اید؟

• آیا وزن یا شکل بدن شما تأثیر زیادی بر تصویر شما از خود دارد؟

هیچ آزمایش ویژه‌ای در محیط آزمایشگاهی برای تشخیص خاص بولیمیا وجود ندارد. ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی و بیشتر پزشکان ممکن است آزمایش‌هایی را تجویز کند تا ببیند پر خوری عصبی چگونه بر سلامت شما تأثیر گذاشته است. برخی از این تست‌ها عبارتند از:

• آزمایش خون

• آزمایش ادرار

• تست عملکرد کلیه

• الکتروکاردیوگرام EKG))

پر خوری عصبی چگونه درمان می‌ شود؟

ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی و بیشتر پزشکان و متخصصان تغذیه ممکن است پر خوری عصبی را با استفاده از تکنیک‌های مختلف درمان کند. آن‌ها ممکن است شما را به تیمی از متخصصان از جمله متخصصان تغذیه و متخصصان سلامت روان ارجاع دهند. درمان‌ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

• روان درمانی: درمان شناختی- رفتاری نوعی مشاوره فردی است. بر تغییر تفکر (شناختی) و رفتار (رفتاری) شما تمرکز دارد. درمان شامل تکنیک‌هایی برای ایجاد نگرش سالم نسبت به غذا و وزن است. همچنین شامل رویکرد‌هایی برای تغییر نحوه واکنش شما به شرایط دشوار است.

• مشاوره تغذیه: مشاوره تغذیه شامل یادگیری روش‌های سالم‌تری برای تغذیه است. شما با یک متخصص تغذیه یا مشاور تغذیه خواهید کرد تا به مسیر خود بازگردید.

• دارو: مهارکننده‌های سروتونین نوعی داروی ضد افسردگی هستند. آن‌ها می‌توانند دفعات پرخوری و استفراغ را کاهش می‌دهند. اما اثربخشی طولانی مدت این دارو‌ها مشخص نیست. آن‌ها همچنین در درمان اضطراب و افسردگی مؤثر هستند. این شرایط در میان افراد مبتلا به پر خوری عصبی رایج است.

• گروه‌های حمایتی: گروه‌های حمایتی می‌توانند در صورت استفاده با سایر اشکال درمان مفید باشند. در گروه‌های حمایتی، افراد و خانواده‌هایشان ملاقات می‌کنند و داستان‌هایشان را به اشتراک می‌گذارند. پیشنهاد می شود مقاله آناناس برای لاغری را مطالعه کنید.

چگونه می‌ توانم از پر خوری عصبی جلوگیری کنم؟

اگر بولیمیا در خانواده شما وجود دارد، از علائم هشدار‌دهنده این بیماری باید آگاه باشید تا بتوانید زودتر مشکل را تشخیص دهید. درمان زود هنگام می‌تواند الگو‌های غذایی ناسالم را قبل از اینکه غلبه بر آن‌ها سخت‌تر شود، در هم بشکند.

شما می‌توانید با درمان سایر بیماری‌ها مانند افسردگی و اختلالات اضطرابی، خطر ابتلا به پر خوری عصبی خود را کاهش دهید. مربیان و والدین همچنین می‌توانند به جوانان بیاموزند که تیپ بدنی «ایده‌آل» که رسانه‌ها به تصویر می‌کشند، واقع بینانه نیست. در واقع، این تیپ‌ها می‌تواند ناسالم و حتی ناامن باشد.

چشم انداز افراد مبتلا به پر خوری عصبی چیست؟

بسیاری از افراد مبتلا به پر خوری عصبی با درمان بهبود می‌یابند و به زندگی سالم ادامه می‌دهند. برخی از افراد، ابتدا بهبود می‌یابند اما بعد مشکلشان مجدد عود می‌کنند و دوباره نیاز به درمان دارند. آمار نشان می‌دهد که حدود نیمی از افراد مبتلا به پر خوری عصبی با درمان مناسب به طور کامل بهبود می‌یابند. در صورت عدم درمان، افراد مبتلا به پر خوری عصبی ممکن است دچار عوارض جدی شوند. برخی از افراد ممکن است نیاز به دریافت مراقبت‌های پزشکی اضافی در بیمارستان یا مرکز درمانی داشته باشند. پیشنهاد می شود مقاله رژیم لاغری را مطالعه کنید.

چه زمانی باید به دنبال کمک باشم؟

اگر رابطه شما با غذا باعث استرس شما می‌شود یا زندگی روزمره شما را مختل می‌کند، ممکن است دچار اختلال خوردن شده باشید. در صورت داشتن هر یک از علائم زیر باید فوراً به دنبال درمان باشید:

• درد قفسه سینه

• تنگی نفس (تنگی نفس)

• تپش قلب

• سرگیجه

• غش کردن

• گلو درد شدید

• رفلکس اسید

نتیجه‌ گیری

پر خوری عصبی یک اختلال خوردن است. که علائم آن شامل خوردن غذای بیش از حد به مدت کمتر از ۲ ساعت و بدون داشتن کنترل روی خود است، که پرخوری نامیده می‌شود و به دنبال آن فرد برای پاکسازی با روش‌هایی مانند استفراغ یا استفاده نادرست از ملین‌ها را انجام می‌دهد. ممکن است احساس کنید نمی‌توانید این قسمت‌های پرخوری را متوقف یا کنترل کنید. از جمله مهمترین علائم اختلال پرخوری می‌توان به موارد زیر اشاره داشت:

• خوردن در مدت زمان مجزا (مثلاً ظرف هر دوره دو ساعته) با مقدار غذایی که قطعاً بیشتر از آن است که اغلب افراد در مدت زمان مشابه تحت شرایط مشابه می‌خورند.
• احساس نداشتن کنترل بر خوردن در طول هر دوره (مثلاً شخص احساس می‌کند که نمی‌تواند خوردن را متوقف کند یا آنچه که می‌خورد و این که چقدر می‌خورد را کنترل کند).
• رفتار‌های نامناسب جبرانی مکرر به منظور پیشگیری از افزایش وزن. _پرخوری و رفتار‌های جبرانی نامناسب هر دو به طور متوسط حداقل هفته‌ای یک بار به مدت 3 ماه روی می‌دهند.
• ارزیابی اندام خود به شکل منفی و افراطی.
• تورم در دست، پا، صورت و گونه‌ ها

برای جلوگیری از پر خوری عصبی می‌ توانید:

۱- ورزش کنید

۲-برنامه غذایی مناسب داشته باشید

۳- یک رژیم غذایی سالم را مورد استفاده قرار دهید

۴-به حجم غذاییتون توجه کنید

۵- مدیتیشن کنید

بسیاری از مردم نگران وزن خود هستند. اما افراد مبتلا به پر خوری عصبی وسواس زیادی به غذا و وزن خویش دارند. پر خوری عصبی یک بیماری جدی است که می‌تواند بر سلامت روحی و جسمی شما تأثیر بگذارد. اگر فکر می‌‎کنید به پر خوری عصبی مبتلا هستید، از کمک گرفتن خجالت نکشید. با مراقبت‎‌های پزشکی مناسب و مشاوره سلامت روان، می‌‎توانید بهتر شوید. اولین قدم را برای محافظت از رفاه خود با صحبت و مشورت گرفتن از ارائه‌دهنده مراقبت‌های بهداشتی و پزشک خود بردارید.

پرخوری عصبی چیست؟ ۱۱ روش درمان موثر پرخوری عصبی در استرس

فهرست مطالب

• پرخوری عصبی چیست؟
• علت پرخوری عصبی: چرا وقتی استرس دارم می­خواهم غذا بخورم؟
• درمان پرخوری عصبی: برای کاهش استرس به جای غذا خوردن چه کنیم؟
  • سریعترین راه برای درمان پرخوری عصبی
  • ۱. عوامل استرس ­زا را بشناسید.
  • ۲. غذاهای محرک را از آشپزخانه خارج کنید.
  • ۳. پرخوری عصبی را با فعالیت­های دیگر جایگزین کنید.
  • ۴. فعالیت بدنی داشته باشید.
  • ۵. مراقبه و ذهن آگاهی را تمرین کنید
  • ۶. به دنبال حمایت اجتماعی باشید
  • ۷. از متخصصین تغذیه و روانشناسی کمک بگیرید
  • ۸. ارتباط پرخوری عصبی و افسردگی را کنترل کنید
  • ۹. تست پرخوری عصبی
  • ۱۰ داروهای پرخوری عصبی
  • ۱۱. داروهای گیاهی ضد پرخوری عصبی، درمان پرخوری عصبی با طب سنتی
• پرخوری عصبی کودکان چیست؟
• عوارض پرخوری عصبی (بولیمیا) در بارداری برای نوزاد چیست؟
• جمع بندی

اگر پرخوری عصبی (stress-eating) مشکل شماست و اگر غذا تنها راه حل استرس شماست، تنها نیستید! روی آوردن به یک میان وعده یا وعده غذایی مورد علاقه برای رفع نیازهای عاطفی، کاهش اضطراب و دور کردن استرس یک عمل رایج است.

پرخوری عصبی چیست؟

پرخوری عصبی با عنوان «غذا خوردن احساسی» (emotional eating) نیز شناخته می­شود و شامل استفاده از غذا به عنوان مکانیسم مقابله برای کمک به داشتن احساس بهتر است. به طور معمول، این عارضه هیچ ربطی به گرسنگی جسمی ندارد و همه چیز مربوط به تسکین یا سرکوب احساسات و موقعیت­های ناراحت کننده است.

اگر از غذا به عنوان راهی برای مدیریت استرس استفاده می­کنید، ممکن است از خود بپرسید: چرا وقتی استرس دارم می­خواهم غذا بخورم؟ چگونه می­‌توانم پرخوری عصبی را متوقف کنم؟ برای کاهش استرس به جای غذا خوردن چه کنم؟

ما در این مقاله به شما کمک می­کنیم که این مشکل را حل کنید و به اعصاب خود مسلط شوید.

علت پرخوری عصبی: چرا وقتی استرس دارم می­خواهم غذا بخورم؟

احساس اضطراب، نگرانی و استرس ترکیب خوبی نیستند، به خصوص زمانی که غذای مورد علاقه شما در نزدیکی شما باشد. وقتی برای ارضای یک نیاز عاطفی غذا می­خورید، تسکین این احساس اغلب موقتی است.

علت پرخوری عصبی از دیدگاه فیزیولوژیکی، استرس است. استرس باعث می­شود که غدد فوق کلیوی هورمونی به نام کورتیزول ترشح کنند. هنگامی که این اتفاق می­افتد، ممکن است متوجه افزایش اشتها و تمایل به خوردن غذاهای شیرین، شور یا چرب شوید.

با این حال، این میل به غذا خوردن به دلیل معده خالی نیست. در عوض، این مغز شماست که به شما می­گوید غذا بخورید تا بتوانید برای یک موقعیت بالقوه مضر آماده شوید. به طور معمول، استرس فروکش می­کند و سطح کورتیزول به حالت عادی باز می­گردد.

متأسفانه، بمباران شدن با عوامل استرس­زای روزانه و پیدا نکردن راه­هایی برای مدیریت آنها می­تواند منجر به سطوح بالای کورتیزول و پرخوری عصبی شود. یک مطالعه قدیمی‌ که در سال ۲۰۰۱ بر روی ۵۹ زن سالم انجام شد، نشان داد که یک پاسخ روانی فیزیولوژیکی به استرس ممکن است بر رفتار خوردن تأثیر بگذارد و منجر به افزایش وزن شود.

علت پرخوری عصبی نیز با احساسات ناراحت کننده همراه است.

برای مثال، اگر بعد از یک فقدان ناگهانی یا ناامیدی پس از بحث با یکی از عزیزانتان غمگین هستید، ممکن است به جای برخورد با آنها از طریق ارتباط، به یک شیرینی، کیسه چیپس سیب­زمینی یا آب نبات روی بیاورید تا احساسات خود را مدیریت کنید. در این شرایط ممکن است کمک گرفتن از یک دکتر روانشناس آنلاین مفید باشد.

و در نهایت، پرخوری عصبی می­تواند در پاسخ به محیط شما اتفاق بیفتد – به عنوان مثال، عوارض جسمی، ذهنی و عاطفی زندگی در طول همه گیری کرونا ویروس.

درمان پرخوری عصبی: برای کاهش استرس به جای غذا خوردن چه کنیم؟

اجتناب از پرخوری عصبی در لحظه، نیاز به تفکر سریع و برخی رفتارهای جایگزین دارد.

یک راه حل طولانی مدت­‌تر ممکن است به شکل بهتری برای پیشگیری و یا به حداقل رساندن پرخوری عصبی عمل کند. یکی از بهترین راه­ها مشاوره با متخصص تغذیه آنلاین است. علاوه بر این، یک دکتر روانپزشکی می­تواند راه حل­های بهتری را ارائه کند و اگر نیاز به دارو داشته باشید، تجویز لازم را انجام دهد.

با این حال ما در اینجا چند راه برای گنجاندن فعالیت­‌های کاهش دهنده استرس در روز و درمان قطعی بولیمیا را آورده­ایم. این فعالیت­ها به طور بلند مدت به شما کمک می­کنند تا کمتر در معرض پرخوری عصبی قرار بگیرید.

سریعترین راه برای درمان پرخوری عصبی

پایان دادن به این نوع پرخوری ممکن است کار دشواری به نظر برسد. به همین دلیل منطقی است که با این عادت قدم به قدم کنار بیایید. دکتر تغذیه، دکتر روانشناسی و متخصصینی از این قبیل می­توانند شما را در این کار یاری کنند.

در سه راه اول سریع ترین روش‌های جلوگیری از پرخوری در زمان استرس به شما یاد می­دهیم:

۱. عوامل استرس ­زا را بشناسید.

آیا از محرک­های پرخوری عصبی خود آگاه هستید؟ شناخت عوامل استرس­زا که باعث می­شود شما به سمت غذا بروید اولین گام برای توقف این عارضه است.

این کار با چک کردن رفتارهایتان شروع می­شود. قبل از رفتن به آشپزخانه، از خود بپرسید که آیا به دلیل گرسنگی می­خواهید غذا بخورید یا این پاسخ به چیز دیگری است.

هر بار که این اتفاق می­افتد، مشخص کنید که به چه چیزی پاسخ می­دهید و آن را یادداشت کنید. این می­تواند به شما کمک کند تعیین کنید که کدام موقعیت­ها باعث بروز پر خوری در شرایط استرس می­شود.

۲. غذاهای محرک را از آشپزخانه خارج کنید.

اکثر مردم می­توانند غذاهایی را که در پاسخ به استرس به سمت آنها می­روند نام ببرند. پس از شناسایی عوامل استرس­زا، گام بعدی حذف غذاهایی است که شما در شرایط اضطراب به سمت آنها می­روید؛ به خصوص اگر قند زیادی داشته باشند، فرآوری شده باشند یا چربی بالایی داشته باشند.

این مواد غذایی را پس از شناسای با گزینه­های مغذی­تری جایگزین کنید که می­توانند به مهار گرسنگی در زمانی که احساس استرس می­کنید کمک کنند.

افسردگی و پرخوری

۳. پرخوری عصبی را با فعالیت­های دیگر جایگزین کنید.

اگرچه همیشه نمی­توان از غذا اجتناب کرد، وقتی استرس زیاد است و غذا در نزدیکی شماست، باید راه‌های دیگری برای از بین بردن این استرس پیدا کنید.

در اینجا چند ایده برای مقابله با این شرایط آورده­ایم:

• ۱۰ تا ۱۵ دقیقه پیاده­روی کنید.
• ۳ تا ۵ دقیقه تنفس دیافراگمی (معروف به تنفس شکمی) را تمرین کنید.
• یک لیوان آب بنوشید. به آن آب میوه مورد علاقه خود را اضافه کنید تا طعم بهتری پیدا کند.
• با یکی از دوستان یا اعضای خانواده تماس بگیرید و صحبت کنید.
• درباره آنچه شما را ناراحت کرده بنویسید.
• چند حرکت یوگا ضد استرس مانند ایستادن و به جلو خم شدن، ژست پروانه، مثلث، یا پاها بالای دیوار را انجام دهید.
• یک کتاب رنگ آمیزی بزرگسالان و مداد رنگی یا خودکار مورد علاقه خود را بردارید و با خلاقیت استرس را از بین ببرید.
• مدیکیشن کنید.
• یک یا دو فصل کتاب بخوانید یا جدول حل کنید.
• دستان خود را با سرگرمی‌­هایی مانند بافندگی، طراحی، ساختن یا فشار دادن یک توپ استرس مشغول کنید.

۴. فعالیت بدنی داشته باشید.

فرقی نمی­کند بیرون از منزل بدوید یا پیاده روی کنید یا تشک یوگا را بردارید و یوگا کنید. حرکت دادن بدنتان و افزایش فعالیت بدنی یکی از بهترین راه‌ها برای کاهش استرس است.

ورزش نه تنها به بدن شما کمک می­کند تا سالم بماند، بلکه ذهن شما را نیز آرام می­کند. فعالیت بدنی با کاهش استرس، شانس ابتلا به مشکلات زیر را کاهش می­دهد:

• فشار خون
• بیماری قلبی
• چاقی
• سردردهای مزمن
• مشکل خواب

۵. مراقبه و ذهن آگاهی را تمرین کنید

به گفته انجمن قلب آمریکا، تمرین روزانه مراقبه ذهن آگاهی، تمدد اعصاب و تمرینات تنفس عمیق می­تواند به جلوگیری از استرس قبل از وقوع کمک کند.

با اختصاص ۱۵ دقیقه هر روز به یک یا چند مورد از این فعالیت­ها شروع کنید. هر هفته ۵ دقیقه به برنامه روزانه خود اضافه کنید تا زمانی که به ۳۰ دقیقه برسید.

۶. به دنبال حمایت اجتماعی باشید

دوستان، خانواده، همکاران، و سایر منابع حمایت اجتماعی می­توانند از اثرات نامطلوب استرس جلوگیری کنند. اگر نمی‌توانید یک ملاقات حضوری انجام دهید، تماس تلفنی برقرار کنید، در یک جلسه آنلاین شرکت کنید یا یک جلسه FaceTime را برنامه‌ریزی کنید.

۷. از متخصصین تغذیه و روانشناسی کمک بگیرید

اگر مداخلات سبک زندگی کمکی نمی­کند یا سطح استرس شما در حال افزایش است، ممکن است زمان آن رسیده باشد که از کمک متخصص تغذیه آنلاین و یا دکتر روانشناس آنلاین بهره ببرید.

برای صحبت با روانپزشک یا روانشناس خود قرار ملاقات بگذارید. آنها می­توانند در صورت لزوم شما را به یک دکتر روانپزشکی ارجاع دهند که به شما در ایجاد برنامه­ای برای مدیریت استرس کمک کند. همچنین اگر کودک شما پرخوری عصبی دارد حتما این موضوع را با دکتر تغذیه کودکان مطرح کنید.

۸. ارتباط پرخوری عصبی و افسردگی را کنترل کنید

محققان دریافته‌اند که افسردگی و پرخوری بسیار مرتبط هستند، زیرا برخی افراد از غذا به عنوان مکانیسم مقابله با علائم افسردگی استفاده می‌کنند. این افراد متوجه می­شوند که غذا می­تواند خلق و خوی آنها را بهبود دهد، حتی اگر موقتی باشد. بنابراین برای کاهش افسردگی به غذا روی می­آورند.

درمان پرخوری عصبی با فلوکستین برای این افراد توصیه می­شود. به عبارت دیگر فلوکستین با افزایش سرتونین -که یک هورمون ضد استرس است- افسردگی را بهبود داده و نیاز افراد برای پرخوری را تخفیف می­بخشد.

افسردگی و پرخوری

۹. تست پرخوری عصبی

تست پرخوری عصبی ممکن است به شما در کشف این مشکل کمک کند. با این وجود تشخیص قطعی به عهده متخصص است. تست­های مختلفی به این منظور در اینترنت به زبان­های مختلف موجود هستند که می­توانید از آنها بهره ببرید.

۱۰ داروهای پرخوری عصبی

Lisdexamfetamine (Vyvanse) توسط FDA برای درمان اختلال پرخوری عصبی تایید شده است. با این حال گاهی پزشکان از برخی دیگر از داروهای نیز برای درمان این عارضه اسفاده می­کنند، از جمله داروهای ضد افسردگی، مهارکننده­های انتخابی بازجذب سروتونین (SSRIs)، بوپروپیون (Aplenzin، Forfivo، Wellbutrin) و توپیرامات (توپاماکس).

۱۱. داروهای گیاهی ضد پرخوری عصبی، درمان پرخوری عصبی با طب سنتی

مهمترین چیزی که طب سنتی برای درمان هر بیماری بر روی آن تاکید دارد، اصلاح شیوه زندگی است. اصلاح خواب، خوراک، فعالیت بدنی و یبوستِ احتمالی، در صدر همه درمان­ها هستند.

در مرحله بعد به شکل معمول داروهای گیاهی برای کنترل استرس و تقویت اعصاب تجویز می­شود. دم کرده اسطوخودوس، سنبل طیب، بادرنجبویه و گیاهانی از قبیل در لیست درمان پرخوری عصبی با طب سنتی هستند.

درمان پرخوری عصبی به کمک توصیه‌های طب سنتی ممکن است و برای اطلاعات بیشتر میتوانید مقاله دیگر ما را با همین موضوع مطالعه کنید: پرخوری عصبی (بولیمیا) در طب سنتی

پرخوری عصبی کودکان چیست؟

پرخوری عصبی در کودکان نیز رایج است و با اختلالی در نحوه و میزان غذا خوردن آن‌ها خود را نشان می‌دهد. کودکی که این بیماری را دارد، بیش از حد و بدون کنترل غذا می‌خورد. این اختلال پرخوری حتی ممکن است، مشکلاتی مانند استفراغ را به همراه داشته باشد. اگر کودک شما دچار این موضوع شده است، حتما با یک متخصص اطفال مشورت کنید.

کودکان دارای این اختلال در مدت زمانی کوتاه (معمولا کمتر از ۲ ساعت)، بیشتر از چیزی که بدنشان نیاز دارد غذا می‌خورند. اختلال پرخوری در کودکان می‌تواند حداقل ۲ بار در هفته و حتی تا مدت ۳ ماه نیز اتفاق بیافتد. در شرایط حاد ممکن است در یک روز چند بار تکرار شود.

درمان پرخوری عصبی در کودکان با روش‌های مراقبتی؛ درمان فردی و مشاوره خانوادگی انجام می‌شود. داروهای گیاهی پرخوری عصبی در طب سنتی نیز می‌تواند به بهبود شرایط کودک کمک کند.

عوارض پرخوری عصبی (بولیمیا) در بارداری برای نوزاد چیست؟

پرخوری عصبی در دوران بارداری ممکن است عوارض زیر را برای نوزاد و مادر به دنبال داشته باشد:

• ناهنجاری‌های مادرزادی
• کمبود وزن نوزاد هنگام تولد
• ضعیف بودن نوزاد بعد از تولد

نکته قابل توجه درباره اختلال بولیمیا در دوران بارداری این است که علاوه بر جسم، سلامت روان مادر را نیز تحت تاثیر قرار می‌دهد. بنابراین توصیه می‌کنیم اگر به پرخوری عصبی در بارداری مبتلا شده‌اید، با بهترین دکتر مغز و اعصابی که می‌شناسید مشورت کنید.

اگر این اختلال به‌موقع درمان نشود، حتی ممکن است به مادر این حس را القا کند که نمی‌تواند به اندازه کافی از فرزند به دنیا نیامده‌ خود مراقبت کند و حس عذاب وجدان او را به سمت افسردگی زایمان نیز هل می‌دهد.

جمع بندی

پرخوری عصبی با عنوان «غذا خوردن احساسی» (emotional eating) نیز شناخته می­شود و شامل استفاده از غذا به عنوان مکانیسم مقابله برای کمک به داشتن احساس بهتر است. راهکارهایی که برای این مشکل وجود دارد به طور عمده شامل راهکارهای روانشناختی است. برخی از تکنیک­ها به افراد کمک می­کنند تا پرخوری خود را کنترل کنند. علاوه بر این در صورت وجود بیماری زمینه­ای مثل افسردگی، برخی از داروها تجویز می­گردد.

توهم در افراد معتاد + راه‌های تشخیص و درمان آن

توهم و اعتیاد

فهرست مطالب

• مواد مخدر توهم‌زا چیست؟ و چطور باعث توهم می‌شوند؟
• انواع توهم در افراد معتاد
• چرا افراد با مصرف مواد مخدر دچار توهم می‌شوند؟
• راه ترک کردن مواد توهم‌زا چیست؟
• چطور بهترین پزشک‌های متخصص را انتخاب کنیم؟
• چه زمانی باید برای توهم ناشی از اعتیاد به پزشک مراجعه کنیم؟
• سوالات متداول درباره توهم در اثر اعتیاد
  • قوی‌ترین مواد توهم‌زا کدام است؟
  • سم زدایی بدن چقدر زمان می‌برد؟
  • احتمال برگشت به مواد پس از ترک وجود دارد؟

اعتیاد یک بلای خانمان سوز است که با آسیب‌ها و عوارض بسیاری همراه است. متاسفانه در سال‌های اخیر انواع مختلفی از مواد مخدر به وجود آمده است و تعداد افراد مصرف کننده آن‌ها نیز به میزان زیادی افزایش یافته است.

مصرف هرکدام از این مواد اعتیادآور با عوارض زیادی برای فرد مصرف کننده همراه است و اثرات و نحوه تاثیر آن‌ها نیز از فردی به فرد دیگر متفاوت است؛ اما برخی عوارض اینگونه مواد ثابت بوده و برای اکثر افراد مصرف کننده اتفاق می‌افتد.

ازجمله شایع‌ترین این عوارض، توهم در افراد معتاد است. از آنجایی که توهم در اعتیاد به مواد مخدر پیدا می‌شود و باعث ایجاد مشکلات زیادی هم برای فرد مصرف کننده و هم خانواده و اطرافیان او شده است، تصمیم گرفتیم تا در این مقاله این موضوع را کاملا برای شما بررسی کنیم.

توصیه می‌کنم حتما تا پایان این مقاله همراه ما باشید. چراکه بحث اعتیاد و آثار سوء آن یک بحث گسترده است که تمامی افراد یک جامعه باید آگاهی لازم و کاملی درباره آن داشته باشند.

مواد مخدر توهم‌زا چیست؟ و چطور باعث توهم می‌شوند؟

اگر بخواهیم درباره توهم در اعتیاد به مواد مخدر توضیح دهم، باید بگویم که مواد توهم‌زا یا همان روان‌گردان‌ها موادی هستند که به صورت مستقیم بر گیرنده‌های عصبی و قسمت‌های مختلف مغز اثرات سوء گذاشته و با ایجاد احساسات غیرواقعی، نحوه و میزان درک افراد را از جهان و محیط زندگی‌شان و همچنین اتفاقات پیرامون آن‌ها تغییر می‌دهند.

در پاسخ به سوال توهم در اعتیاد به مواد مخدر باعث چه می‌شود در ادامه توضیحاتی خواهم داد.

این نوع از مواد مخدر بیشترین تاثیر را بر روان و مغز افراد می‌گذارند و آسیب جسمانی زیادی ندارند. اما با ایجاد توهم باعث می‌شوند فرد مصرف کننده صداها و تصاویر غیر واقعی را بشنود و ببیند و از جهان واقعی پیرامون‌شان منفک شود.

مواد مخدر تاثیر مستقیم و زیادی بر گیرنده‌های عصبی و روان انسان دارند. این مواد با ایجاد شرایط جدیدی که در واقعیت وجود ندارد و فرد آن‌ را تجربه نمی‌کند، باعث ایجاد توهم و یک فضای غیرواقعی و ذهنی برای آن فرد می‌شود. در حقیقت توهم در اعتیاد به مواد مخدر تولید می‌شود.

به طور کلی مواد مخدر باعث شادی بیش از اندازه، جدایی از واقعیت و زمان حال، ایجاد خلا ذهنی و توهم‌های شدید می‌شوند و ممکن است در این حالت اتفاقات و چیزهایی را ببینند که صرفا ساخته ذهن آن‌ها و تحت تاثیر مواد مصرف‌ شده‌شان به وجود آمده است.

نوشته های مشابه

• توهم در افراد معتاد + راه‌های تشخیص و درمان آن

در چنین حالتی احتمال بروز هرگونه رفتار یا هرکاری از سمت شخص مصرف کننده وجود دارد. بسیاری از جرایم و جنایاتی که روزانه در سراسر جهان اتفاق می‌افتند به دلیل توهمی است که فرد به دلیل مصرف مواد مخدر دچار آن شده است.

قدرت مواد توهم‌زا یا هالوسینوژن‌ها آنقدر زیاد است که می‌تواند حتی به خودکشی در افراد نیز منجر شود. متاسفانه مصرف این نوع مواد در جوانان و نوجوانان به دلیل هیجان و احساسات بیش از اندازه و غیر واقعی که برایشان ایجاد می‌کند، بیشتر دیده می‌شود.

انواع توهم در افراد معتاد

دسته‌بندی انواع توهم در حالت عادی و به‌عنوان یک اختلال یا بیماری به مراتب راحت‌تر و قابل انجام‌تر است اما زمانی که بخواهیم این دسته‌بندی را برای افراد معتاد و انواع توهماتی که برای آن‌ها به وجود می‌آید انجام دهیم، کار چندان آسانی به نظر نمی‌رسد.

به‌طور کلی دسته‌بندی دقیقی از انواع توهمات افراد معتاد وجود ندارد. در حقیقت نوع توهمی که یک فرد پس از مصرف مواد مخدر توهم‌زا به آن دچار می‌شود، بیشتر به افکار و روان او برمی‌گردد.

از آن‌جایی که توهم هم یک اختلال و بیماری درونی و روانی است و وقتی یک فرد معتاد دچار آن می‌شود تنها دلیلش مصرف مواد مخدر توهم‌زاست نه دلایل دیگر، پس نوع توهمی هم که به آن دچار می‌شود کاملا به خود فرد بستگی دارد.

برای بررسی این موضوع لازم است علت روی آوردن آن فرد به مصرف مواد مخدر، مشکلات خانوادگی، مشکلات و اختلالات روانی، کودکی و خاطرات شخص، اطرافیان و هر چیزی که در ساختن احوالات کنونی فرد تاثیر داشته را بررسی کرد.

زمانی که یک شخص به یک دلیل خاص یا برای فرار از یک مشکل خاصی به مصرف این نوع از مواد مخدر روی می‌آورد، معمولا به توهمات مخصوص به همان احوالاتش هم دچار می‌شود.

برای مثال اگر شخصی به همسر خود شک دارد و فکر می‌کند همسرش درحال خیانت کردن به اوست، پس از مصرف مواد توهم‌زا هر حرکت و هر رفتاری از همسرش را منظوردار تلقی کرده و به افکارش میدان بیشتری می‌دهد. تا جایی که دچار توهم نسبت به این موضوع می‌شود.

یا اگر شخصی به دلیل مشکلات خانوادگی، عاطفی، فشارهای روانی و… خودش را غرق مصرف این مواد می‌کند، پس از مصرف توهماتش در حیطه مشکلات و حالت و افکاری ایجاد می‌شود که قبل از مصرف مواد مخدر داشته.

اگر دقت کرده باشید، دایره توهمات افراد معتاد بسیار گسترده بوده و هر شخصی نوع و شدت توهمش با سایر اشخاص فرق دارد که همین موضوع هم گواه این است که توهمات در افراد معتاد کاملا بستگی به روح و روان و احوالات خودشان دارد.

گاهی هم ممکن است فرد با مصرف موادی مانند شیشه به‌طور کلی بدبین و پرخاشگر شود و هر رفتاری که از سوی دیگران می‌بیند تصور کند می‌خواهد آن افراد به اون آسیب زده یا درحال توطئه‌چینی پشت سر او هستند.

گاهی اوقات هم ممکن است فرد توهم بزند قابلیت پرواز دارد و خودش را از ارتفاع پایین بیندازد، تصور کند نامرئی شده و از وسط خیابان حرکت کند، درباره سن‌وسال یا جنسیتش دچار توهم شود یا توهم بزند بیماری خاصی دارد.

موضوعی که درباره توهم افراد معتاد وجود دارد این است که معمولا این افراد بعد از این که آثار مواد مخدر ازبین برود، معمولا هیچ‌کدام از رفتارها، صحبت‌ها، تفکرات و هیچ‌چیزی از آن زمانی که مواد توهم‌زا مصرف کرده بودند را به یاد نمی‌آورند.

چرا افراد با مصرف مواد مخدر دچار توهم می‌شوند؟

دلیل توهم زدن در افراد معتاد کاملا مشخص است. مواد مخدر احساسات غیرواقعی را برای افراد مصرف‌کننده ایجاد می‌کنند و برای ایجاد این احساسات باید بر اعصاب و قسمت‌هایی از مغز و در نهایت روح و روان فرد تاثیر بگذارند.

این آثار سوء برای ایجاد احساسات غیرواقعی، در نهایت منجر به توهم زدن افراد مصرف‌کننده می‌شود تا آن‌ها با مجسم کردن چیزهایی که در ذهن‌شان دارند، ساعاتی را همانطور که دوست دارند همه چیز را ببینند و حس کنند.

در حقیقت ماهیت و کار اصلی این مواد همین است. این مواد با تغییر دادن میزان ادراک فرد از محیط اطرافش باعث می‌شوند محرک‌های معمولی برای آن‌ها خاص و شگفت‌انگیز به نظر برسند و متفاوت از آنچه هستند به نظر می‌آیند.

فردی که به مصرف این مواد روی می‌آورد به دنبال رهایی از دنیا و واقعیت آن است و این مواد هم با تاثیر گذاشتن بر قسمت‌های مختلف مغز، شرایط را برای رهایی آن‌ها و رفتن به فضای ذهنی و زندگی براساس توهم‌های آن‌ها مهیا می‌کنند.

راه ترک کردن مواد توهم‌زا چیست؟

به دلیل اینکه مواد مخدر توهم‌زا وابستگی فیزیکی کمی دارند، برای ترک و قطع استفاده آن‌ها معمولا نیازی به دارو درمانی نیست.

بیشترین تمرکز در روند ترک اعتیاد این مواد بر روی رفتار و روان درمانی است. به همین دلیل حتما حتما باید قبل و در حین درمان وابستگی از یک روانپزشک کمک گرفت.

خوشبختانه با وجود خدمات پزشکی آنلاین و مجازی شما به راحتی می‌توانید حتی بدون نیاز به مراجعه حضوری از یک روانپزشک انلاین کمک بگیرید.

از آنجایی که برای ترک مواد توهم‌زا نیازی به داروهای شیمیایی نیست، ترک مواد توهم‌زا می‌تواند در مراکز ترک اعتیاد یا حتی در منزل یا محیطی خارج از کمپ‌های ترک اعتیاد انجام شود. البته به هیچ عنوان نباید بدون مشورت با دکتر متخصص این کار انجام شود.

بنابراین توصیه می‌کنم قبل از هرگونه اقدامی با یک دکتر بیماری‌های مغز و اعصاب و دکتر توهم مشورت کنید تا آن‌ها با بررسی وضعیت بیمار بهترین راه برای رهایی از وابستگی به این مواد را به شما پیشنهاد دهند.

در نظر داشته باشید که مصرف مواد توهم‌زا آثار و عوارض بسیار ناگوار و گاها جبران‌ ناپذیری بر سلامت روح و روان و جسم فرد دارند اما ترک غیراصولی و نادرست آن‌ها می‌تواند عوارضی به مراتب بدتر برای فرد ایجاد کند.

معمولا مدت زمان ترک این مواد به صورت اصولی و درست نهایتا یک ماه است اما باز هم ممکن است براساس سن، میزان مصرف، وضعیت سلامتی و سایر عوامل درونی و محیطی این زمان تغییر کند.

همچنین خوب است بدانید فرد مصرف کننده در دوران ترک اعتیاد خود بسیار حساس، شکننده و تحریک‌پذیر خواهد شد و این دوران به ویژه دوران سم زدایی او با علائم و سختی‌های فراوانی همراه است.

به همین دلیل حضور دکتر متخصص و شرکت منظم در جلسات روان‌درمانی برای فرد بسیار بسیار بااهمیت و کمک کننده است.

ادامه نوشته

اختلال پانیک یا هراس چیست؟ درمان پانیک ممکن است؟

فهرست مطالب

• اختلال پانیک چیست؟
• علائم اختلال پانیک چه هستند؟ تشخیص حمله پانیک
• علت ایجاد اختلال پانیک یا وحشت زدگی چیست؟
• با انواع حمله پانیک بیشتر آشنا شوید
  • ۱. اختلال هراس خاص (Specific phobias)
  • ۲. اختلال هراس اجتماعی (Social Anxiety Disorder)
  • ۳. هراس از مکان‌های شلوغ یا آگورافوبیا (Agoraphobia)
  • ۴. ترس از تنهایی و تنها ماندن
  • ۵. اختلال پانیک در خواب
  • ۶. اختلال بدشکلی هراسی
• فاکتورهای خطر بروز اختلال پانیک
• آیا حمله عصبی پانیک خطرناک است؟ عوارض احتمالی اختلال پانیک
• آیا امکان پیشگیری از حملات پانیک وجود دارد؟
• آیا می‌توان از ابتلا به اختلال هراس یا پانیک پیشگیری کرد؟
• تشخیص اختلال هراس چگونه است؟
  • معیارهای اصلی تشخیص اختلال پانیک یا اختلال هراس
• انواع روش‌های درمان اختلال پانیک
  • روان درمانی حملات پنیک
  • دارو درمانی پانیک اتک
  • درمان خانگی اختلال پانیک
  • درمان اختلال پانیک با داروهای گیاهی
  • درمان اختلال پانیک با طب سنتی
• پرسش و پاسخ در مورد بیماری پانیک
  • عوارض بعد از حملات هراس و پانیک چیست؟
  • آیا حملات پانیک می‌توانند با مرگ همراه باشند؟
  • آیا اختلال پانیک باید درمان شود؟
• چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟
• جمع‌بندی

اختلال پانیک چیست؟

همه‌ی ما در طول زندگی بارها دچار احساساتی چون ترس و اضطراب شده‌ایم، زیرا این واکنش‌ها کاملا طبیعی هستند و بدن در مواقع لازم این واکنش‌ها را از خود نشان می‌دهد. اختلال هراس یا پانیک (panic) نیز شرایط مشابهی دارد،

یعنی فرد دچار این اختلال به‌طور منظم حملات ناگهانی وحشت و ترس را تجربه می‏‌کند که اغلب این واکنش‌ها بدون دلیل خاصی هستند، اما حمله پانیک یا اختلال هراس چیست؟ در ادامه مقاله تصمیم داریم به سوال اختلال هراس چیست پاسخ دهیم و هرآنچه باید درباره‌ی این اختلال (panic disorder) بدانید را نیز در اختیارتان قرار دهیم.

اما حمله پانیک چیست؟ حمله پانیک یک نوع ترس یا هراس شدید است که در صورت عدم وجود خطر واقعی یا علت ظاهری باعث واکنش‌های شدید جسمی می‌شود. حملات پانیک بسیار ترسناک هستند، زیرا ممکن است فکر کنید که کنترل خود را از دست داده‌اید، تنفس شما متوقف شده است، دچار حمله قلبی شده‌اید یا حتی در حال مرگ هستید.

طبق ویرایش پنجم دستورالعمل تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5)، منظور از حمله پانیک افزایش ناگهانی ترس یا ناراحتی شدید است که در عرض چند دقیقه به اوج خود می‌رسد.

حمله پانیک

بسیاری از افراد در طول زندگی خود فقط یک یا دو بار این مسئله را تجربه می‌کنند و مشکل برطرف می‌شود. اگر شما بیش از چهار بار دچار حملات پانیک غیر منتظره شوید، ممکن است به بیماری مبتلا شده باشید که اختلال هراس نامیده می‌شود. طبق یک مطالعه در سال ۲۰۱۹، دو تا چهار درصد افراد در جهان دارای اختلال هراس هستند. علائم اختلال هراس اغلب در جوانان ۲۰ تا ۲۴ ساله ظاهر می‌شوند.

اگرچه حملات پانیک تهدیدکننده زندگی نیستند اما می‌توانند ترسناک باشند و کیفیت زندگی شما را تحت تأثیر قرار دهند. پس در صورت ابتلا به اختلال هراس باید با پزشک مشورت کنید. درمان صحیح مهمترین بخش در کاهش علائم و بهبود کیفیت زندگی شما است.

گفتگوی آنلاین با متخصص روانپزشکی

علائم اختلال پانیک چه هستند؟ تشخیص حمله پانیک

حملات پانیک معمولاً ناگهانی، بدون هشدار و دلیل واضح شروع می‌شوند. آن‌ها می‌توانند در هر زمان، هنگام رانندگی با اتومبیل، در مرکز خرید، هنگام خواب یا وسط یک جلسه کاری بروز کنند. ممکن است گاه‌به‌گاه دچار حملات پانیک شوید یا ممکن است به طور مکرر رخ دهند.

به طور معمول علائم حمله پانیک در عرض چند دقیقه به اوج خود می‌رسند و به مدت ۵ تا ۲۰ دقیقه طول می‌کشند که معمولا ۱۰ دقیقه اول فرد اوج این علائم را تجربه خواهد کرد.. در موارد شدید، علائم ممکن است بیش از ۱ ساعت طول بکشند. به‌همین‌دلیل، بعد از فروکش کردن حمله ممکن است احساس خستگی و فرسودگی کنید. علائم شایع پانیک اتک عبارتند از:

• احساس بروز یک خطر قریب‌الوقوع
• ضربان قلب سریع و تپنده (پانیک و پی‌وی‌سی قلبی)
• تعریق
• لرزش بدن
• تنگی نفس و احساس خفگی (پانیک و تنگی نفس)
• گرگرفتگی
• حالت تهوع (پانیک و مشکلات گوارشی)
• گرفتگی شکم
• درد قفسه سینه
• سردرد
• سرگیجه، سبکی سر یا ضعف
• بی‌حسی یا احساس سوزن سوزن شدن دست و پا
• ترس از دست دادن کنترل بدن (به‌خصوص حمله پانیک در خواب)
• ترس از مردن

دقت داشته باشید اختلال هراس پانیک علاوه بر علائم جسمانی یک‌سری نشانه‌های روان‌شناختی پانیک نیز دارد که می‌توان به نشانه‌هایی چون بی‌خوابی، زنگ زدن گوش، ایجاد مشکل در تمرکز فرد، کاهش میل جنسی، احساس گیر کردن غذا در گلو و احساس وحشت و سراسیمگی اشاره کرد.

نوشته های مشابه

• چگونه حمله پانیک در کودکان را تشخیص دهیم؟ درمان اختلال هراس در کودکان

  ۱۴۰۱-۰۵-۳۰

• اختلال پانیک یا هراس چیست؟ درمان پانیک ممکن است؟

  اختلال پانیک یا وحشت زدگی می‌تواند هر روز چندین بار برای فرد اتفاق بیفتد، یا ممکن است هر هفته یا هر ماه شاهد این اتفاق باشید. از طرفی گاهی‌اوقات فرد متوجه می‌شود که ممکن است دچار اختلال پانیک و وحشت زدگی شود که در چنین موقعیتی می‌تواند با تشخیص به‌موقع و انجام راه‌های مقابله جلوی مشکل را بگیرد. این اختلال در زنان بیشتر از مردان دیده می‌شود و می‌توان با برخی از کارها و پیشگیری‌ها از رخ دادن آن جلوگیری کرد.

علت ایجاد اختلال پانیک یا وحشت زدگی چیست؟

تا‌به‌حال پاسخ درست و دقیقی در رابطه با علل ایجاد اختلال پانیک یا وحشت زدگی به‌دست نیامده است و مشخص نیست که چه چیزی باعث حملات پانیک می‌شود، اما باید متذکر شد که برخی از عوامل ممکن است در ایجاد این اختلال نقش داشته باشند‌. در ادامه به بررسی این عوامل می‌پردازیم تا با آن‌ها آشنا شوید.

عوامل زیست شناختی و جسمانی: بهم خوردن میزان برخی از هورمون‌های بدن باعث می‌شود که اختلال پانیک در بدن فرد ایجاد شود. موقعیت‌هایی چون بارداری، کم کاری یا پرکاری تیروئید، دیابت، بیماری‌های کلیوی و مواردی از این دست می‌توانند در سیستم هورمونی بدن اختلال ایجاد کنند که این اختلالات به حملات عصبی و استرسی منجر خواهند شد.

اثر ژنتیک و ارث در بروز پانیک اتک: از مهم‌ترین علل ایجاد اختلال هراس و ترس می‌توان به عوامل ژنتیکی و ارثی اشاره کرد. اگر شما در خانواده‌ای زندگی می‌کنید که پدر و مادرتان دچار حملات اضطرابی می‌شوند، احتمال اینکه شما نیز رفتاری مانند آن‌ها داشته باشید بسیار بالا است. البته نمی‌توان گفت که این اختلال به ژن خاصی وابسته است، بلکه ترکیب برخی از ژن‌ها می‌تواند چنین مشکلی را به همراه داشته باشد.

تاثیر محیط و اجتماع در اختلال پانیک: یکی از شایع‌ترین علت‌هایی که می‌توان برای ایجاد این اختلال به آن اشاره کرد، محیط و اجتماع است. بسیاری از افراد به دلیل مشکلات خانوادگی، تغییر ناگهانی در محیط زندگی، مرگ عزیزان، زلزله، بیماری و مواردی از این دست دچار حملات عصبی می‌شوند و گاهی‌اوقات این حملات ادامه‌دار خواهند شد، به‌طوری‌که فرد دچار اختلال هراس و ترس می‌شود.

برخی از تحقیقات نشان می‌دهند که واکنش طبیعی بدن شما در هنگام مبارزه یا فرار، ممکن است با حملات پانیک همراه شود. به عنوان مثال، اگر یک خرس گریزلی به‌دنبال شما بیاید، بدن شما به طور غریزی واکنش نشان می‌دهد. ضربان قلب و تنفس شما با آماده شدن بدن برای مواجهه با شرایط تهدیدکننده زندگی افزایش می‌یابد.

اگرچه بسیاری از این واکنش‌ها در حمله پانیک نیز رخ می‌دهند اما هنوز ناشناخته است که چرا این حمله زمانی رخ می‌دهد که هیچ خطر آشکاری وجود ندارد.

حمله پنیک به دلیل هراس اجتماعی

با انواع حمله پانیک بیشتر آشنا شوید

تا‌به‌اینجا در پاسخ به سوال اختلال پانیک اتک چیست مواردی را مورد بررسی قرار دادیم و علائم و علل ایجاد این مشکل را نیز بررسی کردیم، اما نکته‌ای که باید در نظر داشته باشید این است که این اختلال انواع متفاوتی دارد و فرد در مواجهه با عوامل مختلف دچار این احساسات می‌شود. حال در ادامه به بررسی انواع اختلال هراس می‌پردازیم تا با شرایط هر یک آشنا شوید.

۱. اختلال هراس خاص (Specific phobias)

فوبیا یکی از اختلالات اضطرابی محسوب می‌شود و منظور از فوبیا احساس شدید ترس ناشی از یک موضوع خاص است. فردی که دچار فوبیا است گمان می‌کند که با روبرو شدن با موضوعی که از آن فوبیا دارد بدترین اتفاق ممکن رخ خواهد داد، از همین‌رو هنگام مواجهه با موقعیت دچار استرس و ترس شدیدی می‌شود.

برای مثال آراکنوفوبیا یا عنکبوت هراسی یکی از انواع اختلال هراس خاص است، به‌طوری‌که فرد در مواجهه با عنکبوت و حتی تصور آن دچار ترس شدید می‌شود. البته اختلال هراس اختصاصی انواع دیگری نیز دارد که می‌توان به ترس از مار، ارتفاع، رعد و برق، هواپیما، خون، اختلال هراس ثبت نام کنکور و … اشاره کرد. حال اگر شما دچار این دست از فوبیاها هستید، می‌توانید موضوع را با یک دکتر ترس‌ های خاص درمیان بگذارید تا راهنمایی‌های لازم صورت گیرد.

۲. اختلال هراس اجتماعی (Social Anxiety Disorder)

از دیگر انواع اختلال هراس می‌توان به اختلال هراس اجتماعی اشاره کرد، اما منظور از اختلال هراس اجتماعی چیست؟ در پاسخ به این سوال باید گفت افراد مبتلا به اختلال جمع هراسی از انجام فعالیت در اجتماع و حتی ظاهر شدن در جمع می‌ترسند و اگر در اجتماع ظاهر شوند دچار حملات استرسی و اضطرابی خواهند شد.

در واقع می‌توان گفت اختلال جمعیت هراسی نوعی احساس خجالت شدید در فرد است که باعث می‌شود فرد از گفتگو با مردم، غریبه‌ها یا افرادی که صاحب قدرت هستند مانند استاد دانشگاه، رئیس حوزه کاری و غیره اجتناب کنند، زیرا انجام این کارها باعث ایجاد نگرانی و ترس شدید در فرد می‌شود.

حال افراد دچار این اختلال به دلیل اینکه ترس کمتری را تجربه کنند و آرام‌تر باشند، معمولا از اجتماع و موقعیت‌های اجتماعی دوری می‌کنند. توصیه می‌شود این افراد از یک مشاور ترس کمک بگیرند تا بتوانند این مشکل را حل کنند و به‌درستی در اجتماع حاضر شوند.

۳. هراس از مکان‌های شلوغ یا آگورافوبیا (Agoraphobia)

از دیگر انواع اختلال هراس و ترس می‌توان به آگورافوبیا که با نام‌های دیگری چون اختلال برون هراسی و گذر هراسی شناخته می‌شود اشاره کرد، اما اختلال گذر هراسی چیست؟

منظور از این اختلال این است که فرد هنگام حضور در مکان‌های ناآشنا یا فضاهای باز دچار ترس و استرس می‌شود، از همین رو تمام تلاش خود را می‌کنند که در محیط خانه و محل کار بماند و به محیط بیرون و محیط‌های ناآشنا رفت و آمد نداشته باشد. برخی از افراد که دچار چنین فوبیایی هستند، ممکن است حملات هراس را نیز تجربه کنند؛ بنابراین زمانی که در مکان‌های عمومی حاضر می‌شوند دچار این حملات خواهند شد.

اختلال هراس به علت ترس از تنهایی

۴. ترس از تنهایی و تنها ماندن

ترس از تنها ماندن یکی از انواع اختلال هراس در کودکان است. البته این اختلال تنها به کودکان مختص نیست و بزرگ‌سالان نیز می‌توانند آن را تجربه کنند. این اختلال در اکثر مواقع زمانی پیش می‌آید که فرد یا کودک در یک زمان با از دست دادن عزیزان یا دوستان خود با مشکل نیز مواجه شده‌ است. این موضوع در برخی از مواقع به یک اختلال تبدیل می‌شود و می‌تواند تنش و حملات عصبی را به همراه داشته باشد.

برای مثال اگر فرد در یک موقعیت تنها بماند، دائم به این فکر می‌کند که ممکن است در معرض خطر باشد، به‌همین‌دلیل سطح اضطراب و نگرانی بالا می‌رود و فرد دچار حملات پانیک خواهد شد.

۵. اختلال پانیک در خواب

اختلال هراس در خواب معمولا در شب اتفاق می‌افتد و باعث می‌شود که فرد از خواب با ترس و دلهره بیدار شود. در چنین موقعیتی فرد از لحاظ نفس کشیدن با مشکل مواجه خواهد شد و تپش قلب نیز پیدا خواهد کرد. نکته‌ای که باید به آن اشاره کرد این است که هراس و پانیک در شب با یکدیگر تفاوت دارند.

در رابطه با تفاوت اختلال هراس و پانیک شبانه باید گفت افرادی که هراس شبانه را تجربه می‌کنند از آن بی‌اطلاع هستند و امکان دارد هنگامی که خواب هستند از رختخواب بیرون بیایند، داد بزنند، گریه کنند و کارهایی مشابه به این موارد را انجام دهند و دوباره پس از آنکه هراس شبانه تمام شد به خواب بروند.

حمله پانیک اما متفاوت است و فرد پس از آنکه این حمله را تجربه می‌کند از خواب بیدار می‌شود و علائم حمله را مشاهده می‌کند و مدت‌زمان زیادی طول می‌کشد تا دوباره بتواند بخوابد. تابه‌حال متخصصان نتوانسته‌اند دلیل اختلال هراس شبانه را به‌طور دقیق متوجه شوند، اما طبق تحقیقات انجام شده، زمانی که یک موضوع در پردازش مغز و سیستم عصبی تاثیر منفی بگذارد و باعث ترس و اضطراب شود اختلال هراس در خواب رخ خواهد داد.

۶. اختلال بدشکلی هراسی

اختلال بدشکلی هراسی یک نوع اختلال روانی به شمار می‌آید که می‌تواند یک عارضه شدید باشد و باعث شود که فرد به دلیل شرم و اضطراب از حضور در جمع اجتناب کند. فرد دچار این اختلال معمولا ساعت‌های زیادی را جلوی آینه می‌ایستد تا ظاهر و تصویر بدن خود را در آینه چک کند و مدام فکر می‌کند که زیبایی کافی برای حضور در اجتماع و موقعیت‌های مختلف را ندارد و به همین دلیل اغلب دچار احساس ترس و اضطراب می‌شود.

اکثر افرادی که دچار این اختلال هستند معمولا سعی می‌کنند با استفاده از آرایش‌های غلیظ نقص‌هایی که گمان می‌کنند دارند را پوشش دهند. اختلال بدشکلی هراسی بیشتر در سنین نوجوانی دیده می‌شود و هر دو جنس دختر و پسر می‌توانند این اختلال را تجربه کنند.

اختلال بدشکلی هراسی یا پانیک بدشکلی

فاکتورهای خطر بروز اختلال پانیک

علائم اختلال هراس اغلب در اواخر نوجوانی یا اوایل بزرگسالی شروع می‌شوند و زنان را بیشتر از مردان تحت تاثیر قرار می‌دهند. بنابراین، احتمال بیشتری دارد که گروه‌های خاصی به آن مبتلا شوند. معمولا فاکتورهایی که ممکن است خطر ابتلا به حملات پانیک یا اختلال هراس را افزایش دهند، عبارتند از:

• داشتن سابقه خانوادگی حملات پانیک یا اختلال هراس
• مواجهه با استرس‌های عمده زندگی مانند مرگ یا بیماری جدی یکی از عزیزان
• برخورد با یک رویداد آسیب‌زا مانند تجاوز جنسی یا یک حادثه جدی
• بروز تغییرات عمده در زندگی مانند طلاق یا اضافه شدن یک نوزاد جدید
• سیگار کشیدن یا مصرف زیاد کافئین
• داشتن سابقه سوءاستفاده جنسی در دوران کودکی

آیا حمله عصبی پانیک خطرناک است؟ عوارض احتمالی اختلال پانیک

در صورت عدم درمان، حملات و اختلال هراس می‌توانند تقریباً بر روی همه زمینه‌های زندگی شما تأثیر بگذارند. عوارض مرتبط با حملات پانیک معمولا عبارتند از:

• ایجاد فوبیاهای خاص، مانند ترس از رانندگی یا ترک خانه
• نیاز به مراقبت‌های پزشکی مکرر برای رفع نگرانی‌های مربوط به سلامتی و سایر شرایط پزشکی
• اجتناب از حضور در موقعیت‌های اجتماعی
• بروز مشکلات در محل کار یا مدرسه
• بروز افسردگی، اختلالات اضطرابی و سایر اختلالات روانی
• افزایش افکار خودکشی یا انجام آن
• سوءمصرف الکل یا سایر مواد مخدر
• مشکلات مالی

در برخی از افراد، اختلال هراس ممکن است با آگورافوبیا همراه شود. در واقع نگران هستند که در صورت بروز حمله پانیک نتوانند فرار کنید یا کمک بگیرند و به‌همین‌دلیل تمایلی به خروج از منزل ندارند.

پانیک در کودکان می‌تواند باعث تاخیر در روند رشد شود. زیرا ترس از حمله ممکن است حضور در مدرسه یا حفظ روابط اجتماعی را دشوار کند.

پیشگیری از حملات پانیک

آیا امکان پیشگیری از حملات پانیک وجود دارد؟

اختلال پانیک اغلب یک بیماری طولانی‌مدت است که روند درمان دشواری دارد. اکثر افراد مبتلا به اختلال هراس از طریق درمان، برخی از علائم خود را تسکین می‌دهند. بنابراین، پیشگیری از بروز علائم بهترین رویکرد است.

مثلا می‌توانید با اجتناب از مصرف الکل و مواد مخدر، علائم خود را کاهش دهید. برنامه درمانی خود را رعایت کنید تا از عود یا تشدید علائم حمله پانیک جلوگیری کنید. فعالیت بدنی منظم داشته باشید زیرا ممکن است به کاهش اضطراب کمک کند. به هر روشی، استرس روزانه خود را مدیریت کنید.

آیا می‌توان از ابتلا به اختلال هراس یا پانیک پیشگیری کرد؟

در این مقاله به سوال اختلال هراسی چیست پاسخ دادیم و متوجه شدیم که این مشکل می‌تواند بسیار سخت و اذیت‌کننده باشد. از همین رو بسیاری از افراد به دنبال راه‌کارهایی برای پیشگیری از این مشکل هستند. در رابطه با این موضوع باید گفت که پیشگیری از حملات اختلال هراس پانیک معمولا سخت است و امکان دارد نتیجه‌ی صددرصدی نیز نداشته باشد.

نوشیدن الکل، مصرف کافئین و دیگر تحریک‌کننده‌ها و همچنین داروهای اعتیادآور می‌توانند احتمال ایجاد این اختلال را بیشتر کنند، بنابراین اولین کاری که شما باید انجام دهید این است که مصرف این مواد را کاهش دهید.

فعالیت بدنی منظم داشته باشید زیرا ممکن است به کاهش اضطراب کمک کند. به هر روشی، استرس روزانه خود را مدیریت کنید.

همچنین توصیه می‌شود در صورتی که از اختلال یا فوبیای خاصی رنج می‌برید با یک مشاوره آنلاین دکتر مغز و اعصاب مشورت کنید تا پیش از آنکه دچار اختلالات عصبی شوید، مشکل شما برطرف شود. از طرفی شما می‌توانید با خواندن تجربیات بیماران پانیک از بخش مربوط به اختلال پانیک نی نی سایت اطلاعات خوبی درباره‌ی این اختلال کسب کنید.

تشخیص اختلال هراس چگونه است؟

اگر شما جزو افرادی هستید که گمان می‌کنید علائم اختلال هراس را تجربه کرده‌اید، توصیه می‌شود مراقبت‌های لازم پزشکی را انجام دهید و نسبت به علائم این اختلال بی‌توجه نباشید. دقت داشته باشید که اگر شما دچار حمله پانیک شوید، باید سریعا به اورژانس مراجعه کنید.

در اورژانس آزمایش‌های مختلفی انجام می‌شود و اگر نیازی باشد پزشک انجام نوار قلب را نیز تجویز می‌کند. تمام این بررسی‌ها به این دلیل انجام می‌شود که پزشک مطمئن شود حمله قلبی شدیدی اتفاق نیفتاده است و خطری شما را تهدید نمی‌کند.

اگر بررسی‌های اولیه انجام شد و پزشک تشخیص داد که شرایط قلبی بیمار نرمال است، فرد را به یک دکتر عمومی ارجاع می‌دهد. در ادامه معاینه روان و اعصاب فرد انجام می‌شود و اگر پزشک تشخیص اختلال هراس را دهد، اقدامات مربوط به درمان این مشکل را شروع خواهد کرد.

گاهی‌اوقات لازم است که بیمار را یک دکتر متخصص مغز و اعصاب معاینه کند تا اطمینان از سلامت بیمار حاصل شود. هنگام مراجعه به پزشک، برای کمک به تشخیص دقیق احتمالا باید تست‌های زیر را انجام دهید:

• یک معاینه فیزیکی کامل
• آزمایش خون برای بررسی تیروئید و سایر شرایط پزشکی
• آزمایشات احتمالی مربوط به قلب مانند نوار قلب
• ارزیابی روانشناختی برای صحبت در مورد علائم، ترس‌ها یا نگرانی‌ها، شرایط استرس‌زا، مشکلات در روابط اجتماعی یا خانوادگی، موقعیت‌هایی که ممکن است از حضور در آن‌ها اجتناب کنید و سابقه خانوادگی

در تست تشخیص پانیک همچنین ممکن است در مورد مصرف الکل یا سایر مواد مخدر از شما سوال شود.

معیارهای اصلی تشخیص اختلال پانیک یا اختلال هراس

از نظر پزشکان، همه کسانی‌ که دچار حملات پانیک می‌شوند اختلال هراس ندارند. طبق راهنمای تشخیصی و آماری اختلالات روانی (DSM-5) که توسط انجمن روانپزشکان آمریکا منتشر شده است، برای تشخیص اختلال پانیک باید به معیارهای زیر توجه کرد:

• بیمار مدتی است که حملات هراس مکرر و غیر منتظره را تجربه می‌کند
• بیمار در طول یک ماه، حداقل یک مورد حمله یا نگرانی شدید از بروز آن را داشته است. معمولا ترس مداوم از عواقب حمله، مانند از دست دادن کنترل بدن، حمله قلبی یا تغییرات قابل توجه رفتار ممکن است باعث بروز دوباره حمله شود.
• حملات پانیک بیمار ناشی از مصرف الکل، مواد مخدر، ابتلا به بیماری یا شرایط روانی دیگری مانند هراس اجتماعی یا وسواس نیست. زیرا اصولا حمله پانیک بی‌دلیل و ناگهانی رخ می‌دهد.

حال اگر معاینه‌های لازم انجام شد و پزشک اختلال هراس و پانیک را تشخیص داد، چگونه اختلال هراس را درمان کنیم؟

درمان اختلال پانیک

انواع روش‌های درمان اختلال پانیک

درمان پانیک به صورت صددرصد امکان‌پذیر نیست و در اکثر مواقع دکتر متخصص مغز و اعصاب از روش‌هایی استفاده می‌کند که بتواند علائم بیماری را تحت کنترل در بیاورد. در واقع این روش‌ها به‌گونه‌ای هستند که فرد می‌تواند با استفاده از آن‌ها افکار و اعمال خود را تغییر دهد و عملکرد بهتری در برابر ترس‌های خود داشته باشد.

یک روش درمانی صحیح می‌تواند به کاهش شدت و دفعات حملات پانیک کمک کرده و عملکرد شما را در زندگی روزمره بهبود بخشد. معمولا گزینه‌های اصلی درمان عبارتند از روان درمانی و دارو درمانی. بسته به سابقه و شدت اختلال هراس، ممکن است یک یا هر دو نوع روش درمانی توصیه شود. در ادامه به جزئیات هرکدام اشاره خواهیم کرد.

روان درمانی حملات پنیک

روان درمانی اولین درمان موثر برای حملات پانیک و اختلال هراس محسوب می‌شود. روان درمانی می‌تواند به شما در درک حملات پانیک و اختلال هراس کمک کرده تا نحوه مقابله با آن‌ها را بیاموزد.

نوعی روان درمانی به نام درمان رفتاری-شناختی می‌تواند به شما کمک کند تا از طریق تجربه شخصی علائم پانیک را دسته‌بندی کنید. بدین شکل، درمانگر به شما کمک می‌کند تا به تدریج علائم حمله پانیک را به شیوه‌ای ایمن کنترل کنید. درمان موفقیت‌آمیز همچنین می‌تواند به شما در غلبه بر ترس از موقعیت‌هایی که به‌دلیل حملات پانیک از آن‌ها اجتناب کرده‌اید، کمک کند.

مشاهده نتایج حاصل از درمان به زمان و تلاش بسیاری نیاز دارد. ممکن است در عرض چند هفته علائم حمله پانیک کاهش یابند و یا طی چند ماه برطرف شوند. بنابراین، برای اطمینان از کنترل حملات پانیک خود یا درمان عود اختلال، بهتر است از همین الان برنامه‌ریزی کنید.

دارو درمانی پانیک اتک

داروهای ضد پانیک می‌توانند به کاهش علائم مرتبط با حملات پانیک و همچنین افسردگی کمک کنند. در حال حاضر چندین نوع دارو برای مدیریت علائم حملات پانیک موثر است، از جمله:

• مهارکننده‌های بازجذب سروتونین (SSRIs). به طور کلی داروهای ضد افسردگی SSRI به‌دلیل داشتن خطر کم عوارض جانبی جدی، به‌عنوان اولین انتخاب برای درمان حملات پانیک توصیه می‌شوند. SSRI‌های تأیید شده توسط سازمان غذا و داروی آمریکا (FDA) برای درمان اختلال هراس شامل فلوکستین، پاروکستین و سرترالین هستند.
• مهارکننده‌های بازجذب سروتونین و نوراپی‌نفرین (SNRIs). این داروها دسته دیگری از داروهای ضد افسردگی هستند که توسط FDA برای درمان اختلال هراس تأیید شده‌اند.
• بنزودیازپین‌ها. این داروها آرام‌بخش سیستم عصبی مرکزی هستند. بنزودیازپین‌هایی که توسط FDA برای درمان اختلال هراس تأیید شده‌اند شامل آلپرازولام و کلونازپام هستند. بنزودیازپین‌ها به طور کلی فقط به‌صورت کوتاه‌مدت مورد استفاده قرار می‌گیرند زیرا می‌توانند عادت ایجاد کنند و باعث وابستگی روحی یا جسمی شوند. آن‌ها همچنین می‌توانند با داروهای دیگر تداخل داشته باشند و عوارض جانبی خطرناکی ایجاد کنند.

اگر یکی از داروها برای شما موثر عمل نمی‌کند، پزشک ممکن است برای افزایش اثربخشی و تعیین موثرترین دارو برای پانیک، تغییر دارو یا ترکیب داروهای خاص را توصیه کند. به خاطر داشته باشید که پس از شروع اولین دارو، چند هفته طول می‌کشد تا متوجه بهبود علائم شوید. بنابراین درمان سریع پانیک ممکن نیست و در هر دو روش روان درمانی و دارو درمانی نیاز به گذشت زمان است.

توصیه می‌شود قرص های اختلال هراس را بدون مشورت با دکتر متخصص مغز و اعصاب مصرف نکنید، زیرا این قرص‌ها می‌توانند عوارض بیشتری را برای شما به همراه داشته باشند. از همین رو به شما پیشنهاد می‌کنیم که از مجموعه پذیرش ۲۴ کمک بگیرید و مشاوره‌های لازم را انجام دهید تا در نهایت بهترین دکتر مغز و اعصاب به شما معرفی شود تا با مراجعه به پزشک تشخیص اختلال و در ادامه درمان آن به‌موقع صورت گیرد.

شما می‌توانید درصورت مشاهده‌ی علائم اختلال هراس با یک مشاوره آنلاین دکتر مغز و اعصاب مشورت کنید، گاهی‌اوقات درمان‌های دیگری جز قرص نیز به شما پیشنهاد می‌شود.

درمان خانگی اختلال پانیک

علاوه بر این درمان‌ها، کارهایی وجود دارند که می‌توانید در خانه انجام دهید تا به تسکین علائم کمک زیادی شود. مواردی مانند:

• به برنامه درمانی خود پایبند باشید. اگرچه مواجهه با حملات ممکن است دشوار باشد اما درمان می‌تواند به شما کمک کند تا احساس کنید که در خانه خود گروگان نیستید.
• به یک گروه پشتیبانی بپیوندید. پیوستن به گروهی از افراد مبتلا به حملات هراس یا اختلالات اضطرابی می‌تواند باعث کاهش نگرانی شما شود.
• از مصرف کافئین، الکل، مواد مخدر و سیگار کشیدن خودداری کنید. همه این‌ها می‌توانند حملات هراس را تحریک یا بدتر کنند.
• تکنیک‌های مدیریت استرس و آرامش را تمرین کنید. به عنوان مثال، یوگا، تنفس عمیق و آرامش پیشرونده ماهیچه‌ها (کشش یک عضله و سپس رهایی کامل آن تا زمانی‌که همه ماهیچه‌های بدن شل شوند) نیز ممکن است مفید باشند.
• فعالیت بدنی داشته باشید. فعالیت هوازی ممکن است بر روحیه شما تأثیر آرام‌بخشی داشته باشد.
• خواب کافی داشته باشید. به اندازه کافی بخوابید تا در طول روز احساس خواب‌آلودگی نکنید.

درمان اختلال پانیک با داروهای گیاهی

مطمئنا مصرف برخی از داروهای گیاهی زیر می‌تواند به پیشگیری یا کاهش علائم حملات پانیک کمک زیادی کند:

• دمنوش اسطوخودوس
• دمنوش بابونه
• دمنوش گل گاوزبان
• عرق بیدمشک
• عرق بهارنارنج

قبل از استفاده از داروهای گیاهی یا مکمل‌های غذایی، با پزشک خود مشورت کنید. برخی از این محصولات می‌توانند با داروهای تجویزی تداخل داشته باشند.

درمان اختلال پانیک با طب سنتی

متخصص طب سنتی معتقد است که افرادی با سابقه خشونت رفتاری و عصبانیت‌های آنی بیشتر در معرض حملات یا اختلال پانیک هستند. به‌همین‌دلیل، توصیه می‌کنند که علاوه بر مصرف دمنوش‌های آرامش‌بخش و ضد افسردگی، مصرف غذاهای با طبع گرم را کاهش دهند و بیشتر میوه آلو مصرف کنند.

علاوه بر این، طب سوزنی یا ماساژ بدن با روغن‌های اساسی مانند روغن زیتون یا کنجد نیز کمک زیادی به کاهش استرس و محرک‌های حملات پانیک می‌کند. در مقاله ای دیگر با عنوان ۱۲ داروی گیاهی برای درمان پانیک اتک یا اختلال هراس در طب سنتی بیشتر در اینباره راهنمایی کرده ایم.

پرسش و پاسخ در مورد بیماری پانیک

عوارض بعد از حملات هراس و پانیک چیست؟

از شایع‌ترین عوارض مربوط به این اختلال می‌توان به خستگی، بی‌حالی، بدن درد و خواب‌آلودگی اشاره کرد.

آیا حملات پانیک می‌توانند با مرگ همراه باشند؟

معمولا چنین اتفاقی نمی‌افتد و این بیماری تهدیدی برای زندگی نیست، اما از آنجایی که می‌تواند آزاردهنده باشد، توصیه می‌شود نسبت به تشخیص و درمان آن بی‌توجه نباشید.

آیا اختلال پانیک باید درمان شود؟

بله. این اختلال اگر کنترل یا درمان نشود، می‌تواند مشکلات مختلفی را در زندگی روزمره شما ایجاد کند و باعث شود که از انجام کار و زندگی ناتوان شوید.

چه زمانی به پزشک مراجعه کنیم؟

حملات پانیک را در اسرع وقت درمان کنید تا از بدتر شدن یا افزایش بروز آن‌ها جلوگیری کنید. اگر برای اولین بار است که علائم حمله پانیک را تجربه کرده‌اید، بهتر است به‌دنبال مراقبت‌های فوری پزشکی باشید. اکثر افرادی‌که برای اولین بار دچار حمله پانیک می‌شوند، اعتقاد دارند که دچار حمله قلبی شده‌اند. تشخیص علائم بدون کمک پزشک متخصص دشوار است.

ادامه نوشته